فرهنگ نامه مسجد - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١
د ـ آراستن مسجد و آذين بندى آن
٥١.عيون الأخبار ـ در حديثى قدسى ، در آنچه خداوند به خانه ها را برايم برافراشته مى سازند و مسجدها را به خاطر من ، آذين مى بندند . مرا چه حاجت به برافراشتن خانه هايى كه در آنها سُكنا نمى گزينم ، و به آراستن مسجدهايى كه در آنها وارد نمى شوم ! به افراشتن آنها فرمان داده ام ، تنها براى اين كه در آنها ياد شوم ، و تسبيحم كنند ، در حالى كه جان ها و خردها و دل هايشان را آلوده كرده و ويران مى سازند.
٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان نشانه ها اى سلمان! در آن هنگام ، مسجدها همچون كليساها و كنيسه ها زينت مى شوند .
٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در آخر امّتم كسانى پديدار مى شوند كه مسجدهايشان را آذين مى بندند و دل هايشان را ويرانه مى سازند. كسى از آنان ، آن گونه كه بر جامه اش پرهيز مى كند ، بر دينش نمى پرهيزد . چنانچه دنيايش در مخاطره نباشد ، بر كار دينش بيمى ندارد .
٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ گاه كردار مردمى ناشايست نگرديد ، مگر آن كه مساجدشان را به زيور آراستند .
٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه ديديد كه قرآن ها، جامه اى زيبا بر تن كرده اند و مساجد ، زينت يافته اند و مناره ها ، قد برافراشته اند و قرآن ، با ساز و آواز خوانده مى شود و مسجدها ، گذرگاه قرار گرفته اند ، مؤمن در آن روزگار ، از گوگرد سرخ ، كمياب تر خواهد بود . آرى . مساجدشان آذين بندى و جسمشان پاكيزه ؛ ليكن دل هايشان از مُردار ، بدبوتر است.