فرهنگ نامه مسجد - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١٥
١٨٢.امام حسن عليه السلام : غفلت ، آن است كه مسجد را وا گذارى و از فساد كننده ، فرمان ببرى .
١٨٣.امام صادق عليه السلام : سه چيزند كه به خداوند عز و جل شكايت مى برند : مسجد خراب شده اى كه مردمش در آن نماز نمى گزارند ، و فرد دانا در ميان نادانان ، و قرآنى كه رها شده و غبار گرفته و تلاوت نمى شود .
١٨٤.امام صادق عليه السلام : مساجد ، نزد خداى متعال ، از همسايگانى كه در آنها حضور نمى يابند ، شكايت بردند و خداى عز و جل به آنها چنين وحى فرمود : «به عزّت و جلالم سوگند ، هيچ نمازى را از آنها نمى پذيرم ، و هيچ گاه ، عدالتى را از ايشان در ميان مردم ، آشكار نمى سازم ، و رحمتم شامل حالشان نمى شود و آنان در بهشتم همسايه من نمى گردند» .
١٨٥.امام صادق عليه السلام : نماز گزاردن به تنهايى در خانه ، به غبارى پراكنده مى مانَد كه چيزى از آن ، به سوى خداوند بالا نمى رود . كسى هم كه به منظور روى گردانى از مسجد ، نماز جماعت را در خانه بخواند ، نماز خودش و آنان كه به او اقتدا كرده اند ، پذيرفته نيست ، مگر آن كه علّتى موجب حضور نيافتن در مسجد شده باشد .