٣٨٧.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عروة بن زبير ، از يكى ا پيامبر خدا ، همواره به ما فرمان مى داد تا مسجدهايى در خانه هاى خود بسازيم و آنها را نيكو بنا كنيم و پاكيزه گردانيم .

٣٨٨.سنن ابن ماجة ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ : مردى از انصار ، پس از آن كه بينايى خود را از دست داد ، در پىِ پيامبر خدا فرستاد كه : بيا و در منزلم نمازخانه اى معيّن كن تا در آن جا نماز بخوانم . پيامبر خدا آمد و چنين كرد .

٣٨٩.سنن النسائى ـ به نقل از عُتبان بن مالك ـ : اى پيامبر خدا ! سيل باعث مى شود كه ميان من و مسجد قبيله ام جدايى افتد . دوست دارم كه نزد من بيايى و در جايى از خانه ام نماز بخوانى تا من ، آن جا را نمازخانه خود قرار دهم . پيامبر خدا فرمود : «به زودى ، چنين خواهيم كرد» . وقتى پيامبر خدا وارد شد ، فرمود : «كجا مى خواهى نماز بگزارم ؟» . من به گوشه اى از خانه اشاره كردم . پيامبر خدا برخاست و ما نيز پشت سرش صف كشيديم و ايشان با ما دو ركعت نماز خواند .

[١] مقصود از مسجد در اين جا ، نمازخانه است ؛ يعنى مكانى كه به نماز ، اختصاص يافته باشد ، نه معناى اصطلاحى مسجد كه احكام خاصّ آن ، همچون حرمت نجس كردن ، بر آن مترتّب گردد .