فرهنگ نامه مسجد - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٩
٣٠٤.سنن أبى داوود ـ به نقل از عمرو بن شعيب ، از پدرش پيامبر خدا ، از خريد و فروش در مسجد و اين كه در آن ، گم شده اى جستجو گردد و يا شعرى خوانده شود ، نهى فرمود .
٣٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به من چنين وحى فرمود : «اى برادر پيامبران و اى برادر بيم دهندگان ! مردم خود را هشدار ده تا زمانى كه حقّ يكى از بندگان من بر گردن هر يك از آنهاست ، وى به خانه اى از خانه هاى من ، وارد نشود كه او را كه در برابرم به نماز ايستاده ، نفرين مى كنم تا هنگامى كه آن حق را ادا كند ، كه در آن صورت ، خود ، گوش او خواهم شد ـ همان كه با آن مى شنود ـ و ديده وى خواهم شد ـ همان كه با آن مى بيند ـ و او از دوستان و برگزيدگانم مى گردد و نيز در بهشت ، همراه پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان ، همسايه من خواهد بود » .
٣٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به پيامبرى از پيامبران ، وحى فرمود كه : «چه شده است كه بندگانم با دل هاى ناپاك و دستانى آلوده ، به خانه هاى من (مساجد) درمى آيند؟ آيا به من غرّه مى شوند؟ يا مرا مى فريبند؟ به عزّت و شُكوه و بلندى مقامم سوگند كه آنان را به چنان بلايى گرفتار مى سازم كه شخص بردبار را در آن سرگشته كنم ! از ايشان ، تنها آن كس نجات مى يابد كه چونان شخصِ در حال غرق شدن ، دعا كند».
٣٠٧.امام على عليه السلام : خداوند ـ تبارك وتعالى ـ به مسيح عيسى بن مريم عليه السلام وحى فرمود كه : «به اشراف بنى اسرائيل بگو : جز با دل هاى پاك و ديدگان فروفتاده و دستانى پاكيزه و به ستم نيالوده ، به خانه اى از خانه هاى من وارد نشويد . و به آنان بگو : بدانيد كه من ، دعاىِ كسى از شما را كه حقّ يكى از آفريدگان من بر گردن اوست ، مستجاب نمى كنم».