فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٦٢ - اصول عقايد اهل حديث از زبان اشعرى در ٥١ اصل

«هر كس را كه خدا هدايت كند، او هدايت يافته و هر كس را گمراه كند، زيانكار است».

خدا ميتواند كافران را اصلاح كند و ايمان را به آنان لطف بفرمايد تا از مؤمنان گردند، ولى او خواسته است كه آنان كافر باشند، چنانكه دانسته و آنان را كمك نكرده و بر دلهاى آنان مهر زده است (تا نور هدايت در آن وراد نشود).

١٩ـ خير و شر و قضا و قدر، همه از خداست و ما به قضا و قدر و خير و شر، و شيرين و تلخ، هر دو ايمان مى آوريم و ميدانيم، آنچه كه به ما نرسيده، مقدّر نبوده كه برسد و آنچه به ما رسيده، ممكن نبوده كه خطا برود و بندگان خدا براى خود زيان و سودى جز آنچه او بخواهد مالك نيستند. چنانكه ميفرمايد:

((قُلْ لا اَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعاً وَ لا ضَرّاً اِلاَّ ما شاءَ اللّهُ)) (سوره اعراف/ ١٨٨).

«بگو، من براى خود سود و زيانى را مالك نميشوم، جز آنچه را كه خدا خواهد».

ما در كارهاى خود به خدا پناه ميبريم و نياز و فقدان را براى خود در هر زمان، ثابت ميدانيم.

٢٠ـ ما ميگوييم: قرآن كلام خداست و آفريده نشده است و آن كس كه قرآن را مخلوق بشمارد، كافر است.

٢١ـ عقيده داريم كه خدا در آخرت، با چشمها ديده ميشود، چنانكه ماه در شب چهاردهم رؤيت ميگردد. مؤمنان، خدا را ميبينند، چنانكه در روايات رسول خدا آمده است، كافران از رؤيت خدا ممنوعند، تا آنگاه كه مؤمنان، خدا را در بهشت ميبينند. چنانكه ميفرمايد:

((كَلاَّ اِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذ لَمَحْجُوبُونَ)) (سوره مطففين/١٥).

«چنين نيست، آنان در روز رستاخيز از (ديدن) پروردگار خود مستورند».