فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٦١ - اصول عقايد اهل حديث از زبان اشعرى در ٥١ اصل
١٥ـ در زمين چيزى از خير و شر نيست، مگر آن كه خدا، آن را خواسته است و هر چيزى در جهان، با خواست خدا پديد مى آيد و كسى نميتواند كارى را انجام دهد قبل از آن كه خدا آن كار را انجام دهد.
١٦ـ ما از خدا بينياز نميشويم و نميتوانيم از قلمرو علم او بيرون بياييم.
١٧ـ آفريدگارى جز خدا نيست و اعمال بندگان، مخلوق خدا است. چنانكه ميفرمايد:
((وَ اللّهُ خَلَقَكُمْ وَ ما تَعْمَلُونَ)) (سوره صافات/٩٦).
«خدا شما را و آنچه را انجام ميدهيد، آفريده است».
بندگان خدا، توانايى بر آفريدن چيزى ندارند، در حالى كه آنان مخلوقند. چنانكه ميفرمايد:
((هَلْ مِنْ خالِق غَيْرَ اللّهِ)) ( سوره فاطر/٣.).
«آيا آفريدگارى جز خدا هست؟»[١].
١٨ـ خداوند، به مؤمنان توفيق اطاعت داده و آنان را مشمول لطف خود قرار داده و اصلاح و هدايت كرده است و نيز، او، كافران را گمراه كرده و آنان را از هدايت خود محروم ساخته و نعمت ايمان را به آنان عطا نفرموده است و اگر چنين لطف و اصلاحى در حق آنان انجام ميداد، آنان از صالحان بودند و اگر هدايتشان ميكرد هدايت يافته بودند. چنانكه ميفرمايد:
((مَنْ يَهْدِ اللّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِى وَ مَنْ يُضْلِلْ فَأُولئِكَ هُمْ الْخاسِرُونَ))(سوره اعراف/١٧٨).
[١] در اينجا به آيات ديگرى كه از نظر مضمون، با آيه وارد در متن، يكى است، استدلال كرده است، مانند آيههاى ١٧ و ٢٠ سوره نحل و ٣٥ طور.