ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٥ - ٢ نظم و محاسبه در جهان آفرينش
بسيارى از ريزه كارى هاى جهان خلقت را تشريح كرده است.
مفضل بن عمر از شاگردان برجسته امام صادق(عليه السلام) است. وى روزى مذاكره «ابن ابى العوجاء» (مادى دوران خود) را با فردى از همفكرانش در كنار قبر پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)، شنيد و از جمله سخنان او اين بود: جهان بدون صانع و سازنده و تدبير و انديشه اى پديد آمده و اين نظام و صورتگرى همگى خاصيت ذاتى خود ماده است بدون اين كه تدبيرى در ميان باشد.[١]
مفضل از اين جريان و اين كه كفر و الحاد به مركز اسلام و محل نزول وحى راه يافته است سخت متأثر شد و پس از انتقاد كوتاهى از منطق «ابن ابى العوجاء» فوراً حضور امام صادق(عليه السلام) رسيد و او را از آنچه ديده و شنيده بود آگاه ساخت. امام به وى وعده داد كه با تشريح نظام خلقت و اسرار آفرينش، و شك را از دل او بزدايد، از اين جهت دستور داد: فردا صبح هر چه زودتر با امام ملاقات كند.
مفضل مى گويد: من از شوق در پوست نمى گنجيدم و دقيقه شمارى مى كردم كه فجر صادق طلوع كند و آفتاب بالا آيد تا حضور امام شرفياب گردم.
من براى اين كه سخنان امام را به خوبى ضبط كنم قلم و كاغذى همراه خود برده و چهار روز متوالى در اتاق خلوتى مجموع املاهاى
[١] انّ ذلك باهمال لا صنعة فيه ولا تقدر ولا صانع ولا مدبر بل الأشياء تتكون من ذاتها بلا مدبر وعلى هذا كانت الدنيا لم تزل ولا تزال. بحار، ج٣، ص ٥٧.