ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٤ - اخلاص در عبادت
بحث ما را تشكيل مى دهد.
با دقت در مفاد آيات، به خوبى روشن مى شود كه قرآن بيش از هر چيز به مبارزه با شرك اهميت داده است، در اين موقع انسان از خود سؤال مى كند، چرا قرآن روى مسئله شرك بيش از موضوعات ديگر حساسيت نشان داده است و با شدت و اصرار زياد با آن مبارزه مى كند؟ در صورتى كه در جامعه اسلامى مسئله شرك به معنى بت پرستى وجود ندارد تنها جامعه عرب جاهلى بود كه دچار اين بيمارى شده بود، آيا آلودگى جامعه عرب جاهلى مجوز آن است كه در قرآن تا اين حد روى شرك بحث شود؟...
پاسخ: اين كه شرك به معنى بت پرستى، مخصوص جامعه عرب نبود، بلكه جامعه هاى ديگرى نيز در آن زمان به اين بيمارى آلوده بودند، و هم اكنون جامعه هاى هند و ژاپن و قسمتى از هند و چين دچار اين بيمارى مى باشند.
از اين گذشته، شرك در قرآن معنى وسيعى دارد و در جامعه اسلامى هر چند شرك به آن معنى وجود ندارد امّا در ميان گروه هايى از جامعه اسلامى به صورت ديگرى موجود هست، تو گويى شرك و بت پرستى تغيير قيافه داده و از نقطه ديگر سر بر آورده است زيرا مقام و منصب، و ثروت و پول، وتجمل گرايى و مد، زن و شهوت تا سر حدّ بت، پرستش مى شوند. مقام پرستان و پول پرستان، شهوت