ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦١ - ٣ راه يابى جانداران

زندگى بشر را اثر خاص شيميايى ماده بدانيد، و يا اين كه براى آن واقعيتى جدا از ماده فرض كنيد، بالأخره اين نوع فعاليت ها در اين حيوانات به رهبرى خاصى نيازمند است، رهبرى كه وضع زندگى او را پيش بينى نموده و لوازم و ابزار زندگى را در اختيار او نهاده است و او را به راه و رسم زندگى با الهام هاى خاصى آشنا ساخته است.

نوزاد آدمى هنگامى كه ديده به جهان مى گشايد، كوچك ترين توانايى براى حفاظت و نگهدارى خود ندارد و بايد تا ساليان درازى از مراقبت پدر و مادر برخوردار شود، تا بتواند براى خود راه زندگى را باز كند، ولى هر نوع جاندارى غير انسان از همان روز نخست به راه زندگى آشنا شده و به سوى هدفى كه براى آن آفريده شده است، پيش مى رود. همچنين پدران و مادران آنها بدون فرا گرفتن درسى به نحوه پرورش فرزند و دفع شر و مكروه از آنها كاملاً واردند.

٥. شگفت آور اين كه بسيارى از جانداران توانايى تجديد ساختمان پيكر خود را دارند، و سلول هاى آنها آن چنان ورزيده و آشنا هست كه تا لحظه اى كه عضو نياز به تكميل دارد به فعاليت خود ادامه مى دهند، ولى هنگامى كه عضو به سر حد كمال رسيد آنها نيز از فعاليت خود دست برمى دارند.

دانشمند معروف آمريكايى در كتاب خود [١] چنين