اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨٢

امام صادق (ع) درباره تأثيرگذارى هديه دادن فرمود:
تُهادُوا تُحابُّوا فَانَّ الْهِدْيَةَ تَذْهَبُ بِالضَّغْائِنِ «١» به يكديگر هديه بدهيد تا محبوب همديگر شويد؛ چون هديه، كينه‌ها را مى‌زدايد.
هديه بايد مناسب حال مريض باشد؛ مانند غذا، ميوه و دارويى كه به بهبودى او كمك كند يا لباس و وسيله‌اى كه مورد نياز او باشد. بهترين هديه به مريضِ ناتوان از تهيه دارو و پرداخت هزينه درمان، كمك مالى به اوست.
يكى از بستگان امام صادق (ع) روايت كرده است: يكى از وابستگان امام صادق (ع) بيمار بود، من و تعدادى از آشنايان به قصد عيادت او به سوى منزلش روان شديم. در ميان راه، با امام صادق (ع) روبه‌رو شديم، از ما پرسيد:
- به كجا مى‌رويد؟
- منزل فلان شخص.
- آيا سيب، بِه يا قطعه‌اى عود [براى او] تهيه كرده‌ايد؟
- خير، چيزى تهيه نكرده‌ايم.
- مگر نمى‌دانيد هر چه براى بيمار ببريد او را مسرور مى‌كند؟ «٢» مهربانى نسبت به بيمار عيادت بيمار بايد با خوش‌رويى، سخنى نيكو و سر و وضع آراسته انجام پذيرد تا سبب خوشحالى او گردد. هنگام عيادت بايد از كارهاى ناراحت كننده و سخن ناپسند و دادن خبرهاى بد به بيمار خوددارى شود تا سبب اندوه او نگردد.
رسول خدا (ص) فرمود:
هرگاه يكى از شما به عيادت بيمارى رفت، با او مصافحه كند و دست بر پيشانى بيمار نهد و حالش را جويا شود و برايش آرزوى طول عمر كند. «٣» امير مؤمنان (ع) به عيادت يكى از يارانش به نام «صعصعه» رفت، به او احترام گذاشت و دست بر پيشانى او نهاد و نسبت به او مهربانى كرد. «٤»