اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨٠

درس شانزدهم: آداب و اخلاق عيادت‌ عيادت بيمار از آداب و رسوم اسلامى است. پيامبر اكرم (ص) فرمود:
الْعِيادَةُ سُنَّةٌ «١» ديدن بيمار، سنّت است.
پزشك دو گونه عيادت نسبت به بيمار خودش مى‌تواند انجام دهد:
١. از منظر تخصصى كه اصطلاحاً به آن «ويزيت» مى‌گويند و هر پزشكى طبق برنامه تنظيمى، بيمار تحت درمان را معاينه مى‌كند و وضعيت بيمارى، برنامه دارويى و غذايى او را بررسى و دستور لازم را صادر مى‌كند.
٢. ديدار عادّى با بيمار، در دوران نقاهت اوست. هر دو نوع عيادت، پسنديده و سزاوار اجر و پاداش از سوى خداست. پزشك در عيادت از بيماران تحت درمان، پاداش مضاعف دريافت مى‌كند؛ يكى براى عيادت و ديگر براى درمان مؤمن.
اهميت عيادت‌ تحمل درد و هزينه درمان، تنهايى و گرفتارى جسمى و روانى، بيمار را سخت تحت فشار قرار مى‌دهد. دوستان و آشنايان بيمار بايد از او دلجويى كنند. رهبر بزرگ اسلام به على (ع) سفارش كرد:
سِرْ مَيْلًا عُدْ مَريضاً «٢» يك فرسخ بپيما و بيمارى را عيادت كن.
عيادت مريض از منظر اسلام، امرى انسانى و فرادينى است و اختصاص به آشنا و فاميل و مسلمان ندارد. يعنى يك مسلمان وظيفه دارد انسان بيمار را عيادت كند، خواه آشنا باشد يا