اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٣٢

درس ششم: بايسته‌هاى اخلاق پزشكى (٤)
د. ارتباط پزشك و همكاران‌ پزشكان، پرستاران و ديگر كسانى كه در درمان بيماران نقش ايفا مى‌كنند، مسئوليتها و اهدافى مشترك و مقدس دارند. برخى از بايسته‌هاى اخلاقى روابط پزشكان با يكديگر و ديگر همكارانشان كه آنان را در رسيدن به اين اهداف مقدس كمك مى‌كند، عبارت است از:
١. صميميت: روابط اعضاى جامعه پزشكى همچون خانواده‌اى اصيل و مذهبى بايد بر صفا و صميميت استوار باشد. افراد اين جامعه بايد نسبت به يكديگر علاقه‌مند و با محبت باشند؛ به گونه‌اى كه مردم با مشاهده آن، اعتمادشان نسبت به جامعه پزشكى جلب شود.
محبت افراد به يكديگر نشانگر ميزان ديانت آنان در عرصه‌هاى اجتماعى است. هر كه انس بيشترى نسبت به برادران دينى‌اش دارد پايبندى او به دينش بيشتر است. على بن جعفر (ع) مى‌گويد: به حضرت موسى بن جعفر (ع) عرض كردم: كدام يك از ما دينش را بيشتر دوست مى‌دارد؟ آن حضرت پاسخ داد:
آن كه رفيق [و همكار] خود را بيشتر دوست مى‌دارد. «١» چگونه مى‌توان فضايى صميمى در محيط كار خود ايجاد كرد؟ پاسخ اين پرسش را از روايات معصومين (ع) در مى‌يابيم. رسول خدا (ص) خوش اخلاقى را باعث ايجاد جوّ دوستى دانسته است:
حُسْنُ الْخُلْقِ يُثْبِتُ الْمَوَدَّةَ. «٢»