اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٣٥

نمى‌خورد. «١» ب. غيبت: در قرآن مجيد و روايات معصومين (ع)، به شدت از غيبت نهى شده و كيفرهاى سختى براى آن بيان گرديده است. پزشك حق ندارد از همكارش غيبت كند و از اين طريق آبروى او را ببرد. قرآن كريم مى‌فرمايد:
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (همزه: ١)
واى بر هر عيبجوى هرزه زبان.
رسول خدا (ص) درباره اثر اين آفت اخلاقى مى‌فرمايد:
الْغَيْبَةُ اخلاق پزشكى ٤٠ ٦. مهارت افزايى ص : ٤٠ اسْرَعُ فى‌ دينِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ مِنَ الْاكِلَةِ فى‌ جَوْفِهِ «٢» [اثر] غيبت در [تباهى‌] دين مسلمان از [زيان بيمارى‌] خوره در درون سريع‌تر است.
پزشك نه تنها نبايد غيبت كند، بلكه به هيچ بيمارى اجازه ندهد كه پشت سر همكارش، او را به بدى ياد كند و اگر به مناسبتى سخنى از يكى از همكارانش پيش آمد، سخنان غيبت كنندگان را به گونه‌اى تأييد نكند كه شخصيت همكارش خُرد شود.
حضرت محمد (ص) مى‌فرمايد:
هر كس غيبت برادر مؤمنش را در مجلسى بشنود و از آن جلوگيرى كند، خداوند هزار بدى را در دنيا و آخرت از او بر مى‌گرداند و اگر از آن جلوگيرى نكند و از آن شگفت زده شود، گناه او مانند غيبت كننده است.
ج. تمسخر: از جمله آفتهايى كه ممكن است دامنگير پزشكان شود تحقير و تمسخر كردن همكاران است. خداوند متعال در قرآن كريم مى‌فرمايد:
يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِن‌ قَومٍ عَسى‌ انْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَلا نِساءٌ عَسى‌ انْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ (حجرات: ١١)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هيچ گروهى از شما گروه ديگر را مسخره نكند. شايد ايشان‌