اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٥

٤. پيمان الهى‌ از ديگر مبانى اخلاق پزشكى، تعهّد پزشكان به پيمانى است كه با خداوند متعال مى‌بندند. اين پيمان، به طور معمول، در قالب سوگندنامه‌هاى پزشكى تنظيم شده است. دانشجويان رشته‌هاى علوم پزشكى پس از گذراندن دوره خويش، به وسيله آن با خداوند پيمان مى‌بندند كه در طبابت خويش، اصول اخلاقى و انسانى را مراعات كنند.
قرآن كريم، پاى‌بندى به عهد و پيمان را از ويژگيهاى مؤمنان شمرده است:
وَالَّذينَ هُمْ لِاماناتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ راعُونَ (مؤمنون: ٨)
مؤمنان كسانى‌اند كه امانتها و عهد خود را مراعات مى‌كنند.
قرآن، وفاى به عهد را نشانه افراد نيكوكار دانسته است:
... وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ اذا عاهَدُوا ... (بقره: ١٧٧)
نيكوكاران كسانى هستند كه به عهد خود [هنگامى كه عهد بستند] وفا مى‌كنند.
امير مؤمنان (ع) مى‌فرمايد:
انَّ الْوَفاءَ بِالْعَهْدِ مِنْ عَلاماتِ اهْلِ الدّينِ «١» وفاى به عهد و پيمان از نشانه‌هاى مردم متديّن است.
افزون بر موارد ياد شده، مى‌توان از نوع دوستى و عواطف انسانى، شكرگزارى و احساس مسئوليت در برابر نعمتهاى الهى و دانش و آگاهى به عنوان ديگر مبانى اخلاق پزشكى ياد كرد.