اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٠

«خواص التلاميذ» نيز اشارات او به اخلاق پزشكى و احترام به آيين و سنن پزشكى به خوبى نمايان است.
على بن مجوس اهوازى، در كتاب «كامل الصناعة الطبّية» بابى را به اخلاق پزشكى اختصاص داده است. وى در پندنامه خود نيز كه از سوگندنامه بقراط بسيار كامل‌تر و جامع‌تر است، اصول اخلاقى لازم براى پزشكان را آورده است.
ابوعلى سينا، چهره سرشناس طب در ايران و جهان- كه ١٦ كتاب از بيش از ١٠٠ اثر او در زمينه طب است- در كتابهاى خود، رهنمودهاى ارزنده‌اى درباره راه و رسم معلمى و طبابت آورده است.
كتاب «ادب الطبيب»، نوشته اسحاق بن على الرهاوى، از تأليفات ارزشمند در اخلاق پزشكى است.
پيشرفت دانش پزشكى در دو قرن اخير، بر ضرورت و اهميت پرداختن به اخلاق پزشكى افزوده و منجر به تغيير و تحولاتى عميق در اخلاق پزشكى شده است؛ به گونه‌اى كه در حال حاضر در بسيارى از كشورهاى جهان، اخلاق پزشكى به صورت علمى و عملى با شيوه‌هاى جديد مطرح است. در كشور ما نيز در ده اخير شاهد رشد روزافزون گرايش دانشمندان و پزشكان به اين بحث بوده‌ايم كه فعاليتهاى قابل توجه و چشمگيرى را در پى داشته است؛ تأسيس مركز تحقيقات اخلاق پزشكى، تشكيل كميته ملّى اخلاق پزشكى در تحقيقات، طراحى كميته‌هاى منطقه‌اى اخلاق پزشكى در تحقيقات در دانشگاههاى علوم پزشكى كشور، تدوين كدهاى اخلاق پزشكى در تحقيقات، فعاليتهاى انتشاراتى و تشكيل كميته ملّى اخلاق زيستى، از عمده‌ترين اقدامات وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى در موضوع اخلاق پزشكى در كشور است. «١»