اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٣٣
خوش اخلاقى، دوستى را مستحكم مىسازد.
اميرمؤمنان (ع) مىفرمايد:
طَلاقَةُ الْوَجْهِ بِالْبِشْرِ وَالْعَطِيّةِ، وَفِعْلُ الْبِرِّ وَبَذْلُ التَّحِيَّةِ داعٍ الى مَحَبَّةِ الْبَرِيَّةِ «١» گشادهرويى با شادمانى و بخشش، نيكى و سلام كردن، موجب جلب محبت مردم مىشود.
نيز مىفرمايد:
انَّ احْسَنَ ما يَأْلِفُ بِهِ النَّاسُ قُلوبَ اوِدَّائِهِمْ، وَنَفَوْا بِهِ الضَّغَنَ عَنْ قُلوبِ اعْدائِهِمْ، حُسْنُ الْبِشْرِ عِنْدَ لِقائِهِمْ، وَالتَّفَقُّدُ فى غيبَتِهِمْ، وَالْبَشاشَةُ بِهِمْ عِنْدَ حُضُورِهِمْ «٢» بهترين چيزى كه مردم با آن دل دوستانشان را به دست مىآورند و كينه را از دل دشمنانشان دور مىكنند، خوشرويى هنگام ديدار آنان، سُراغ گرفتن هنگام نبودنشان و خندهرويى در حضورشان است.
٢. احترام متقابل: رابطه پزشك با ديگر پزشكان و همكاران بايد براساس احترام متقابل استوار باشد. رسول خدا (ص) در برشمارى حقوق مؤمنان نسبت به يكديگر مىفرمايد:
هر مؤمنى بر مؤمن ديگر هفت حق دارد كه از جانب خداوند بزرگ بر او واجب شده است:
[يكى از آنها عبارت است از:] احترام كردن به او در پيش رويش. «٣» از مسائل مهم در روابط پزشكان، احترام به پيشكسوتان و حفظ حرمت بزرگترهاست.
پزشكى كه سالها خدمت كرده و داراى شأن و موقعيتى است نبايد به وسيله همكاران جوان خود مورد بىاعتنايى و بىحرمتى قرار گيرد. حضرت محمد (ص) درباره احترام به شخصيت سالخوردگان مىفرمايد:
مِنْ اجْلالِ اللَّهِ اجْلالُ ذِى الشَّيْبَةِ الْمُسْلِمِ «٤» از [جمله صورتهاى] تعظيم خداوند، احترام به سالخوردگان است.
٣. وحدت: جامعه پزشكى براى ارائه خدمات بهتر به بيماران بايد با يكديگر وحدت داشته باشند و براى مسائل كم اهميت و جزئى با يكديگر درگير نشوند. اميرمؤمنان (ع) مىفرمايد: