اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٧

درس نهم: اخلاق در درمان پزشكى (١)
بيمار براى درمان خود به پزشك مراجعه مى‌كند. پزشك، بزرگ‌ترين و مهم‌ترين مسئوليت را در زمينه درمان بيماران بر عهده دارد؛ چه به لحاظ ارائه كمكهاى مادى از قبيل دارو و درمان مفيد و چه به لحاظ كمكهاى روحى و روانى مانند دميدن روح اميد و سرور در روان بيمار و بازگرداندن اعتماد او به زندگى و آينده.
افزون بر تخصص و مهارت پزشك، آموزه‌هاى اخلاقى اسلام از مؤلفه‌هايى هستند كه مى‌توانند جامعه پزشكى را در ارائه هر چه بهتر خدمات به بيماران كمك كنند.
در اسلام، آموزه‌هاى اخلاقى فراوانى را مى‌توان در زمينه درمان بيماران برشمرد. برخى از مهم‌ترين آنها به قرار زير است.
١. پالايش نيّت‌ اهميت و ارزش اعمال هركس بر اهداف و نيتهاى او استوار است. هر چه نيّت و اراده انسان والاتر و پاكيزه‌تر باشد پاداش او فزون‌تر خواهد بود. از اين رو، شايسته است نيّت پزشك در درمان بيماران و خدمت رسانى به بندگان خدا، جلب رضايت خداوند باشد.
رسول اكرم (ص) على (ع) را به جنگى فرستاد و به مسلمانان دستور داد كه در اين جنگ همراه آن حضرت شوند. مردى از انصار به برادرش گفت: همراه على (ع) به اين جنگ برويم، شايد به خدمتكار يا چهارپايى يا غنيمت ديگرى برسيم، رسول خدا (ص) فرمود:
همانا اعمال به نيتها وابسته است و براى هر كسى همان چيزى حاصل مى‌گردد كه نيت كرده است. بنابراين هركس براى رضاى خداى بزرگ به جنگ رفته پاداشش با خداست و كسى كه به خواهش مال دنيا رفته يا به نيت دست‌يابى به زانو بند شترى خارج گردد چيزى جز آن‌چه نيت كرده به دست نخواهد آورد. «١»