اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٧٠

بيمارى يا درد، از يك سال عبادت كردن برتر و بيشتر است. «١» اگر پرده‌ها كنار مى‌رفت و حقيقت امر براى بيمار كشف مى‌شد، دوست مى‌داشت همواره با بيمارى دست به گريبان باشد تا به لقاى پروردگارش نايل گردد. «٢» نيز پزشك از نظر اخلاقى مجاز نيست دارويى براى بيمارش تجويز كند كه به سقط جنين او بينجامد، اگر چه چنين كارى با هماهنگى و رضايت بيمار بخواهد انجام شود. سقط جنين در اسلام محكوم است؛ مگر در موارد استثنايى كه چاره كار منحصر در آن باشد. بيمار نيز مجاز نيست دارويى مصرف كند يا كارى انجام دهد كه سبب سقط جنين او شود.
اسحاق بن عمار مى‌گويد: از امام كاظم (ع) درباره زنى كه از ترس حاملگى، براى سقط جنين خود دارو مى‌خورد، سئوال كردم. آن حضرت فرمود: جايز نيست. عرض كردم: هنوز در مرحله نطفه است. فرمود: نقطه شروع خلقت (جنين)، نطفه است. «٣» ١٢. دعا براى بيمار از پزشك انتظار مى‌رود علاوه بر به كارگيرى تدابير لازم در طبابت، براى بيمار خود دعا كند و شفاى او را از طبيب حقيقى بخواهد. رسول خدا (ص) فرمود:
بيماران را عيادت كنيد ... و براى بيمار دعا كنيد و بگوييد: «اللَّهُمَّ اشْفِهِ بِشِفائِكَ وداوِهِ بِدَوائِكَ وَعافِهِ مِنْ بَلائِكَ.» «٤» نيز فرمود:
هرگاه پيامبر خدا (ص) نزد بيمارى مى‌رفت يا بيمارى را نزد او مى‌آوردند، مى‌فرمود: اى پروردگار مردمان! درد را ببر، شفا بده كه تويى شفا دهنده، جز شفاى تو شفايى نيست، شفايى [ده‌] كه [چون بيايد] هيچ‌گونه بيمارى‌اى بر جاى نگذارد. «٥» ١٣. ديگر ويژگيها افزو اخلاق پزشكى ٧٧ ٧. تجويز درمان حرام ص : ٧٦ ن بر موارد ياد شده، ويژگيهاى ديگرى را نيز مى‌توان در درمان پزشكى برشمرد. برخى‌