اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٥٠

پزشك بايد مراقب خود باشد و در برخورد با بيماران، وقار و سنگينى خود را حفظ كند و از مرز اعتدال بيرون نرود و تا حد امكان از مزاح و شوخيهاى نامناسب و به دور از شأن جامعه پزشكى دورى جويد. رسول خدا (ص) به على (ع) فرمود:
يا على از مزاح بپرهيز كه شخصيت تو را از بين مى‌برد. «١» امام على (ع) فرمود:
وَقِّرُوا انْفُسَكُمْ عَنِ الْفُكاهاتِ وَمَضاحِكِ الْحِكاياتِ «٢» وقار خود را حفظ كنيد و از شوخيها و حكايتهاى خنده‌آور خوددارى ورزيد.
كسى كه به زياده‌روى در مزاح و بذله‌گويى گرفتار باشد از وقار او كاسته مى‌شود؛ خنديدن بسيار، وقار انسان را از بين مى‌برد؛ چنان‌كه به خشم آمدن و زود از كوره در رفتن و درشتى كردن، انسان را زبون مى‌سازد.
مردم به طور معمول از پزشك با وقار و سنگين خوششان مى‌آيد و از او به احترام و بزرگى ياد مى‌كنند. حضرت امير (ع) مى‌فرمايد:
انَّ تَوَقَّرْتَ اكْرِمْتَ «٣» اگر با وقار باشى به تو احترام خواهند كرد.
حفظ وقار پزشك مانع از اين نمى‌شود كه گاهى با بيمار مزاح كند و مسرورش سازد؛ ولى بايد حد اعتدال را رعايت كند و از مرز حق خارج نگردد. رسول خدا (ص) فرمود:
من مزاح مى‌كنم، ولى سخنى جز حق نمى‌گويم. «٤» ٤. آراستگى ظاهر از ويژگيهاى اخلاقى پزشك در درمان بيمار، آراسته بودن او هنگام برخورد با بيماران است.
پزشك بايد با لباس و بدنى پاكيزه در محل كار خود حاضر شود و جامه خويش را از پارچه سفيد تهيه كند؛ زيرا لباس سفيد بهترين و نيكوترين لباس انسان است و در شكفتگى روحيه بيمار بسيار اثر دارد.
در شرع مقدس اسلام، پوشيدن لباس سفيد براى نمازگزار مستحب شمرده شده است و