اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٨
امام صادق (ع) مىفرمايد:
... بنده ناگزير از داشتن نيت خالص در هر حركت و سكونى است؛ زيرا اگر اينگونه نباشد غافل خواهد بود و خداوند متعال در وصف غافلان فرموده «اولئِكَ كَالْانْعامِ بَلْ هُمْ اضَلُّ سَبيلًا» و نيز فرموده است: «اولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ». «١» از نظر اسلام، پزشكى وسيله ثروتاندوزى نيست؛ بلكه مسئوليتى انسانى و شرعى است. «٢» از اينرو، پزشك نبايد قداست طبابت را با آلوده كردن آن به انگيزههاى مادّى خدشهدار سازد.
٢. حُسن خلق ويژگى اخلاقى ديگر در درمان بيماران اين است كه پزشك در پذيرش بيمار و برخورد اوليه با او و اطرافيانش، خوش اخلاقى را رعايت كند؛ چون اين شيوه در جلب اعتماد بيماران مؤثر و بسيار آرامشبخش است. جامعه پزشكى وظيفه دارد خود را به چنين صفتى بيارايد. رسول خدا (ص) در ضرورت حسن خلق مىفرمايد:
لَوْ عَلِمَ الرَّجُلُ مالَهُ فى حُسْنِ الْخُلْقِ لَعَلِمَ انَّهُ مُحْتاجٌ انْ يَكُونَ لَهُ خُلْقٌ حَسَنٌ «٣» اگر انسان بداند چه [خيرى] در خوش خلقى نهفته است، مىفهمد كه به داشتن خلق نيكو احتياج دارد.
پزشك خوش اخلاق هماره محبوب قلب بيماران است و روز به روز به شهرت و موفقيتش افزوده مىشود و همه جا از او به نيكى ياد مىكنند.
امام صادق (ع) در تعريف حسن خلق مىفرمايد:
حسن خلق اين است كه رفتارت را نرم كنى، سخنت را نيكوگردانى و با برادرت با گشادهرويى ملاقات كنى. «٤» نيز مىفرمايد:
سه چيز است كه اگر كسى يكى از آنها را انجام دهد خدا بهشت را بر او واجب مىكند، [يكى از آنها عبارت است از:] الْبِشْرُ لِجَميعِ الْعالَمِ: خوشرويى با همه مردم. «٥»