اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٣

اهميت پژوهشهاى پزشكى‌ پژوهش در عرصه‌هاى مختلف علمى، از جمله علم پزشكى، براى دست‌يابى به رشد و پيشرفت مطلوب اسلام، از ضرورت و اهميتى فراوان برخوردار است؛ چون حيات اجتماعى پويا و فعّال، تنها از طريق حركت مستمر پژوهشى در كشور ميسر مى‌شود. روشن است كه هيچ كارى نمى‌تواند جاى پژوهش را در كشور پر كند. امام على (ع) در اين‌باره مى‌فرمايد:
لا عَمَلَ كَالتَّحْقيقِ. «١» هيچ كارى مانند تحقيق نيست.
نيز مى‌فرمايد:
لا يَنْفَعُ اجْتِهادٌ بِغَيْرِ تَحْقيقٍ «٢» هيچ تلاشى بدون تحقيق سود نمى‌دهد.
تحقيق در اين دو روايت، عام است و كاوش عميق در همه علوم از جمله پزشكى را شامل مى‌شود؛ هر چند ممكن است در مورد علوم و معارف دينى ظهور بيشترى داشته باشد.
مبادى اعتلاى روحيه پژوهشى‌ ارتقاى روح پژوهش در جامعه علمى و پزشكى به چند اصل وابسته است؛ از جمله:
١. ايمان و اتكال به خدا نخستين شرط پژوهش در هر زمينه‌اى، ايمان و اتكال به خداوند متعال است. رهبر معظم انقلاب مى‌فرمايد:
موتور حركت ما، ايمان به خداست و اتكاى ما به خداست. تكيه ما، به راهنماييهاى الهى است كه در معارف دينى و احكام ما وجود دارد. «٣» ٢. خودباورى‌ خودباورى، يعنى خويشتن را باور كردن به اين‌كه توان انجام كار را داريم. شعار «ما مى‌توانيم»- كه امام خمينى (ره) به ما آموخت- اعتقادى است كه در سايه ايمان و اتكال به خداوند عملى مى‌شود. امام خمينى (ره) فرمود: