اخلاق پزشكى - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١١

درس دوّم: مبانى اخلاق پزشكى‌ منظور از «مبانى اخلاق پزشكى» عبارت است از: زيرساخت اعتقادى و فلسفى و نوع بينش نسبت به مبدأ هستى و جهان و انسان كه نظام اخلاقى در حوزه پزشكى بر آن مبتنى است.
مبانى اخلاق پزشكى را مى‌توان در محورهاى زير خلاصه كرد:
١. مبانى اعتقادى‌ بدون ترديد، اخلاق پزشكى بر شناخت و جهان بينى مبتنى است. تا انسان نداند از كجا آمده، براى چه آمده، به كجا مى‌رود، رابطه‌اش با خود، خدا و جهان چگونه بايد باشد و تا نداند كيست و چه مى‌تواند بشود امكانات وجودى‌اش چيست و به طور خلاصه بودن و شدن او در ارتباط با جهان هستى چه مفهومى دارد، اخلاق معنا و شكل معتدل و منطقى نخواهد يافت.
از منظر جهان بينى اسلامى «مبدأ»، «معاد» و «نبوت» شالوده اوليه اخلاق در همه عرصه‌هاى زندگى، از جمله عرصه پزشكى است. از ديدگاه اسلام، طبيب واقعى، خداوند است: «وَاللَّهُ الطَّبيبُ». «١» خداوند با تدبير شايسته‌ترين اخلاق و آداب، بشر بيمار را طبابت و درمان مى‌كند.
قرآن كريم، از ابراهيم خليل (ع) نقل مى‌كند كه فرمود:
وَاذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفينِ (شعرا: ٨٠)
چون بيمار شوم، او (خداوند) شفايم مى‌دهد.
رسول خدا (ص) فرمود:
يا عِبادَ اللَّهِ! انْتُمْ كَالْمَرْضى‌ وَرَبُّ الْعالَمينَ كَالطَّبيبِ فَصَلاحُ الْمَرْضى‌ بِما يُعْلِمُهُ الطَّبيبُ وَيُدَبِّرُهُ لا