كيفر محارب‌ در اين آيه چهار نوع كيفر، براى محارب، ذكر شده است: كشتن، به دار آويختن، قطع دست و پا و تبعيد. از سياق اين آيه و بعضى از روايات بر مى‌آيد كه كيفرهاى چهارگانه، براساس ميزان جرم، در نظر گرفته شده است. «١» در روايتى از امام رضا عليه السلام نقل شده است كه اگر كسى به جنگ با خدا و رسول قيام كرد و كسى را كشت، كشته مى‌شود و اگر علاوه بر قتل، مالى را هم غارت كرد، هم كشته شده و هم به دار زده مى‌شود و اگر فقط اموال را غارت كرد ولى كسى را نكشت، دست چپ و پاى راست يا عكس آن را قطع مى‌كنند و اگر فقط ايجاد ناامنى كرد و قيام مسلحانه نمود ولى مرتكب قتل و غارت نشد، فقط تبعيد مى‌شود. «٢» در روايتى ديگر تعيين حدّ به‌عهده امام قرارداده‌شده كه هرچه مصلحت دانست اختياركند. «٣» توسل‌ «يا أَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا فى‌ سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» (مائده، آيه ٣٥)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! تقواى الهى پيشه كنيد و براى تقرب به خدا وسيله بطلبيد و در راه او جهاد كنيد، باشد كه رستگار شويد.
در اين آيه، براى دستيابى به فلاح و رستگارى، سه دستور مهم داده شده است:
تقواى الهى، توسل و جهاد در راه خدا.
وسيله چيست؟
وسيله در لغت به‌معناى چيزى است كه انسان بواسطه آن به چيز ديگرى نزديك‌