معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢
هدايت قرآن براى كيست؟
«يَهْدى بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ بِاذْنِهِ وَ يَهْديهِمْ الى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ» «١» خداوند دنبال كنندگان رضايت خود را به وسيله قرآن به راههاى سلامت، هدايت مىكند و به اذن خويش آنان را از تاريكيها به سوى نور بيرون مىبرد و به راه راست، هدايتشان مىكند.
در جستجوى رضوان الهى قرآن كريم، هدايت را براى كسانى مىداند كه در خود زمينه پذيرش حق را ايجاد كرده و خواستار رضايت خدا باشند. به عبارت ديگر، هدايت قرآن از آن كسى است كه با قبول قرآن و ايمان به خدا و تصديق پيامبر (ص) و پيروى از دين او، دنبال كننده رضاى خدا باشد. «٢» كلمه هدايت در قرآن به دو معنى استعمال شدهاست. نخست، راه نشان دادن كه همه انسانها را دربرمىگيرد. و ديگرى راه بردن و به مقصود رساندن. خداوند راه سعادت و راه شقاوت را براى همه انسانها معلوم و روشن كردهاست: «وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ» «٣» راه خير و شر را به او نشان داديم.
هدايت به معناى دوم فقط شامل كسانى است كه طالب حق و تسليم فطرت باشند، چنين كسانى به حكم فطرت، خود را به حق سپرده و با اجراى دستورات و احكام قرآن، به حق مىرسند و اين آيه شريفه بر اين معنا دلالت دارد.
منظور از «سُبُل السّلام» در آيه راههاى سلامت، امنيت و نجات از عذاب الهى يا راههاى خدا مىباشد. زيرا سلام اسمى از اسماء خدا و «سُبُل السلام» يعنى راههاى خدا.
سرّ مفرد آمدن نور و جمع آمدن ظلمات «ظلمات» به صورت جمع و نور به صور معارف قرآن(ج٢) كد ٤/٢١٢ ٣٢ داورى و حكومت، طبق قانون خدا ص : ٣٢ ت مفرد آمده است، زيرا راههاى باطل، فراوان و