معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٥
عاقِبَةُ الُمجْرِمينَ» (اعراف، آيات ٨٠- ٨٤)
و (به خاطر آوريد) لوط را هنگامى كه به قوم خود گفت: آيا عمل بسيار زشتى را انجام مىدهيد كه احدى از جهانيان، پيش از شما انجام نداده است؟! آيا شما از روى شهوت بهسراغ مردان مىرويد، نه زنان؟ بلكه شما گروه اسرافكار (و منحرفى) هستيد! ولى پاسخ قومش چيزى جز اين نبود كه گفتند: اينها را از شهر خود بيرون كنيد كه اينان مردمى هستند كه پاكدامنى را مىطلبند (و با ما همصدا نيستند)! ما او و خاندانش را نجات داديم جز همسرش كه از باقى ماندگان (در شهر) بود. و (آنگاه) بارانى از سنگ بر آنها فرستاديم (بارانى از سنگ، كه همه آنها را نابود ساخت) بنگر كه عاقبت بدكاران چگونه بود.
پايهگذاران سنتى شوم از آيه هشتاد استفاده مىشود كه عمل بسيار زشت و ننگين «همجنس بازى» را اولين بار قوم لوط انجام دادند و اين، گناهشان را چند برابر مىكند؛ زيرا آنان پايهگذار يك سنت شوم براى ديگران شدند و مىدانيم هر كس سنّتى نيكو از خود به يادگار نهد، در اجر و پاداش معنوى آن با عاملان به آن سنّت، شريك است و چنانچه پايهگذار سنّتى ناشايسته باشد، در وزر و وبال آن با عاملان به آن سنّت بد، سهيم خواهد بود.
در آيه قبل، گناه قوم لوط، بطور سربسته ذكر شده است، ولى در آيه بعد پرده از روى آن برداشته شده و فرموده است: شما از روى شهوت به سراغ مردان مىرويد و از زنان صرفنظر مىكنيد، و چهانحرافى بالاتر و بدتر از انحرافاز فطرت و طبيعت انسان و استفاده از غريزه جنسى در مسيرى كه با ساختار جسمانى انسان، مغاير است؟ كه علاوه بر زيانهاى جسمى و انحطاط معنوى، موجب اختلال نسل بشر مىگردد. دراين دو آيه يكبار مطلب بطور سربسته، مطرح و بار ديگر بهوضوح بيان شده است، و اين يكى از فنون بلاغت براى بيان مسائل مهم است و نشانگر قباحت و فضاحت بسيار «همجنس بازى» مىباشد.
استحاله ارزشها هواپرستى، اصرار بر گناه، فراگير شدن فساد و خوگرفتن بِدان، شخصيت انسانى فرد