فصل سوم:
معارفى از سوره اعراف‌ سوره اعراف، مكى و داراى ٢٠٦ آيه است. اين سوره نيز مانند ديگر سوره‌هاى مكى براى محكم كردن عقايد مسلمانان به مسائل اعتقادى اشاره داشته و مباحث مبدأ و معاد را مورد تأكيد قرار مى‌دهد. در ضمن سوره‌اى است كه با بيان سرگذشت اقوام گذشته، مشركان را از انكار دعوت پيامبران برحذر مى‌دارد تا در نتيجه گرفتار عذاب الهى نشوند.
نام اين‌سوره، ازداستان اصحاب اعراف كه در آيات ٤٦ تا ٤٩ آن بيان شده، گرفته شده است.
فشرده مطالب سوره‌ در آغاز، به مسأله مبدأ و معاد و مورد سؤال قرار گرفتن همه مردم، حتّى پيامبران در روز قيامت پرداخته است. سپس داستان خلقت آدم عليه السلام و سجده ملائكه و سرپيچى شيطان را متذكر گرديده و دشمنى شيطان با آدم را به همه انسانها يادآورى مى‌نمايد.
در ادامه، به سكونت آدم در بهشت، فريب خوردن او از وسوسه‌هاى شيطانى، خروج از بهشت و در نهايت به توبه او اشاره دارد.
پس از آن بنى‌آدم را مورد خطاب قرار داده و چند دستور مبنى بر فريب نخوردن از شيطان و پذيرش دعوت پيامبران را صادر مى‌كند.
در قسمت ديگرى از اين سوره به زندگى با صفا و صميميت بهشتيان در بهشت و زندگى همراه با درگيرى و نزاع دوزخيان اشاره كرده و گفتگوى بين بهشتيان و دوزخيان را بيان مى‌كند؛ در اين قسمت به داستان اصحاب اعراف در قيامت نيز مى‌پردازد.
سپس به بيان سرگذشت اقوام پيشين و مخالفت آنان با دعوت پيامبران پرداخته و جزئياتى از