معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٠

فراموش كرديد و از روى فراموشى در مجلس آنان شركت كرديد و در بين مجلس يادتان آمد، همان وقت مجلس را ترك كنيد.
مخاطب كيست؟
در اين آيه، ظاهر خطاب، متوجه پيامبر است، ولى پيامبر، معصوم است و نه در اين مجالس شركت مى‌كند و نه شيطان بر او تسلّط دارد كه از يادش ببرد، پس مورد واقعى خطاب، مسلمانان و پيروان آن حضرت هستند، همچون خطابهاى فراوان ديگر قرآن كه در ظاهر، پيامبر مخاطب است ولى در واقع مسلمانان مورد خطابند.
چه‌كسانى در امان خواهند بود؟
«وَ كَيْفَ اخافُ ما اشْرَكْتُمْ وَ لا تَخافُونَ انَّكُمْ اشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً فَاىُّ الْفَريقَيْنِ احَقُّ بالْامْنِ انْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ الَّذينَ امَنُوا وَ لَمْ يَلْبَسُوا ايمانَهُمْ بِظُلْمٍ اولئِكَ لَهُمُ الْامْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ» (انعام، آيات ٨١- ٨٢)
چگونه من از آن چيزى كه شريك خدايش ساخته‌ايد بترسم، در حالى كه شما چيزهايى را كه هيچ دليلى درباره آنها نازل نشده است مى‌پرستيد و بيمى به دل راه نمى‌دهيد. پس كدام يك از اين دو گروه به ايمنى سزاوارترند؟ كسانى كه ايمان آورده‌اند و ايمان خود را به شرك نيالوده‌اند، ايمنى از آنِ ايشان است و ايشان، هدايت يافتگانند.
مؤمن در امان است‌ آيه شريفه مى‌فرمايد، امنيت و هدايت از آن كسانى است كه ايمان آورده‌اند و ايمان خود را به ظلم نيالوده‌اند. چنين افرادى از قهر و غضب و عذاب خدا درامانند و به هدايت الهى دست يافته‌اند. كسانى كه به توحيد، نبوّت و معاد، ايمان آورده‌اند و بر ايمان خود در قول و عمل پايبند بوده‌اند و دستورات خداوند را مخالفت نكرده‌اند و براى او شريك قرار نداده‌اند، در امان الهى هستند و قهر و غضب خدا شامل حال آنان نخواهد شد، ولى مؤمنانى كه ظلم كرده‌اند، حال چه به خود ظلم كرده باشند و چه به ديگران، به‌