معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٩
در روايتى چنين آمده است:
«جانِبُوا الْاشْرارَ وَ جالِسُوا الْاخْيارَ» «١» از افراد بد دورى كنيد و همنشين نيكان باشيد.
سعدى نيز گويد:
همنشين تو از تو به بايد تا تو را عقل و دين بيفزايد ج- تشويق آنان؛ همنشينى با عيبجويان آنان را در كار خود تشويق مىكند چون براى متاع خود بازار و مشترى يافتهاند و ما با همنشينى با آنان در حقيقت آنان را تشويق به طرح ايرادهاى نابجا مىكنيم.
د- رسميت دادن به آنها؛ يكى ديگر از ضررهاى همنشينى با عيبجويان در دين اين است كه آن حالت خصومت و تنفرى كه مسلمانان نسبت به آنها دارند، بتدريج از بين رفته و بهعنوان افراد قابل تحمّل در مىآيند و دشمنى با آنان رنگ مىبازد و اين براى آنها پيروزى بزرگى است.
مبارزه منفى در طول تاريخ، هرگاه پيامبرى از جانب خداوند برانگيخته مىشد، گروهى كه تا آن وقت از جهل و گمراهى مردم سوء استفاده كرده بودند، پرچم مخالفت برمىافراشتند و بهصورتهاى مختلف در راه گسترش دين، سنگاندازى مىكردند. يكى از صورتهاى مخالفت آنان با دين، خردهگيرى بر آيات الهى و استهزاى آن بود تا مؤمنان را از ايمانشان دلسرد كنند.
آنان با استدلال و برهان به جنگ دين نمىآمدند تا بتوان با استدلال با آنها مبارزه كرد، بلكه مىكوشيدند تا با جوسازى، ريشخند و استهزاى آيات الهى، از رونق دين بكاهند.
قرآن به مسلمانان دستور مىدهد كه از حضور در مجالس و محافل آنان خوددارى كنيد و به اين صورت با آنها مبازره نماييد، چون هدف آنها از اين استهزا، دلسرد كردن شماست و وقتى كه شما در مجلسشان شركت نكرديد، ديگر براى كارشان نتيجهاى نمىيابند و ناچار دست مىكشند. اين دستور بهقدرى مهم است كه مىفرمايد اگر