معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦
اين است كه از تعبير به اهل كتاب نوعى «نزديكى به مسلمانان» به ذهن خطور مىكند (چون مسلمانان نيز همانند يهود و نصارى پيرو كتاب آسمانى هستند) و اين تعبير با دستورى كه خداوند مبنى بر قطع رابطه با آنها مىدهد، مناسب نيست، از اين رو، نهى از پذيرفتن ولايت و دوستى آنان را با تعبير «اهل كتاب» نياورد. «١» مسلمانانى كه هشدار قرآن را ناديده گرفته، بسوى بيگانگان، گرايش پيدا كنند، از حوزه ايمان، خارج مىشوند و در شمار دشمنان اسلام درمىآيند «وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ».
كسانى كه بهجاى تكيه بر قدرت بىكران الهى و نيروهاى خودى، به قدرت بيگانگان پناه برند و به آن دلخوش باشند، دچار نوعى شرك، ناخالصى و مريضى قلب هستند «فَتَرَى الَّذينَ فى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فيهِمْ» اينان كه به دست خود، زمينه محروميت خويش را از هدايت الهى فراهم آوردهاند، در راستاى اهداف دشمنان اسلام، قدم برمىدارند و همانند آنان به راه ضلالت مىروند «يُسارِعُونَ فيهِمْ».
معيار روابط بينالمللى با توجه به آيات ٧ تا ٩ سوره ممتحنه بويژه آيه هشتم كه مىفرمايد:
«لا يَنْهيكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِى الدّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ» خدا شما را از نيكى كردن و رعايت عدالت نسبت به كسانى كه در امر دين با شما پيكار نكردند و شما را از خانه و ديارتان نراندند، نهى نمىكند. زيرا خداوند، عدالت پيشگان را دوست دارد.
مىتوان به اين اصل كلى در روابط بينالملل اشاره كرد كه مسلمانان موظفند در برابر گروهها يا كشورهايى كه نسبت به اسلام و مسلمانان، موضع خصمانه دارند و دشمنان اسلام را يارى مىكنند، سرسختانه بايستند و هرگونه پيوند محبت و دوستى را با آنها قطع كنند.
اما چنانچه آنان نسبت به اسلام و مسلمانان بىطرف باشند و توطئه نكنند- با آنكه كافرند- مسلمانان مىتوانند با آنان رابطه حسنه و عدالتآميز برقرار كنند.