معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٧
احباط» اين است كه بعضى از اعمال بد مثل ارتداد و كفر سبب مىشود كه اعمال خوب فرد باطل و بىاثر شود و نابود گردد و سعادت دنيا و آخرت كه نتيجه آن اعمال است، به دست نيايد. تكفير در مقابل «حبط و احباط» است يعنى كارهاى خوب مثل ايمان آوردن سبب مىشود كه كارهاى بدى كه از فرد سر زده، پوشيده شود و مورد عفو قرار گيرد و از پرونده او حذف گردد.
حبط و تكفير عمل از مسائل مسلم است و آيات و روايات زيادى تصريح دارد كه بعضى از گناهان سبب حبط همه يا بعضى از اعمال خوب و بعضى از كارهاى نيك سبب تكفير همه يا بعضى از گناهان مىشود كه به شرح بيشتر آن مىپردازيم.
اسباب حبط ١- كفر و عناد با حق، اعمال خوب كافر براى وى در دنيا و آخرت عامل سعادت نمىگردد و اين اعمال نابود مىشوند.
«مَنْ كانَ يُريدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها نُوَفِّ الَيْهِمْ اعْمالَهُمْ فيها وَ هُمْ فيها لايُبْخَسُونَ اولئِكَ الَّذينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاخِرَةِ الَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ» «١» كسانى كه زندگى دنيا و زيور آن را مراد خود قرار دهند، [جزاى] كارهايشان را در اينجا بهطور كامل به آنان مىدهيم و به آنان در اينجا كم داده نخواهد شد. اينان كسانى هستند كه در آخرت جز آتش برايشان نخواهد بود و آنچه در دنيا كردهاند به هدر رفته و آنچه انجام مىدادهاند، باطل گرديده است.
كسانى كه فقط دنيا را در نظر دارند و منكر مبدأ و معاد هستند و غايت و هدفشان فقط اهداف مادى است، نتيجه كارهاى خود را در همين دنيا مىبينند. كارهاى آنان در همين نظام علت و معلول دنيايى قرار مىگيرد و اگر مانعى پيش نيايد و با عوامل ديگر در يك راستا قرار گيرند، نتيجه دنيايى خود را مىدهد مثلًا كسى كه براى رسيدن به شهرت، مال، حكومت و مانند آن فعاليت مىكند، چنانچه عوامل ديگر با او يار باشد، به اين