معارف قرآن(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٤
سرزنش مىكنند كه ببينيد كه چگونه عِدّه و عُدّه، مال و منال و جمعيت طرفدار براى شما دردى دوا نكرد و ببينيدكه اين مؤمنان مستضعفكه شما قسم مىخوريد كه مورد رحمت خدا واقع نمىشوند، چگونه نجات مىيابند و بعد به مؤمنان گناهكار امر مىكنند كه وارد بهشت شوند و در آخرين مرحله هم مستضعفان مورد رحمت خدا واقع شده و از اعراف گذشته و به بهشت مىرسند و آخرين گروهى هستند كه به رحمت الهى نايل مىشوند. «١» روايت زير مؤيد همين تفسير است:
امام صادق عليه السلام فرمود:
اعراف تپههايى است بين بهشت و دوزخ كه پيامبران و اوصياى آنان و گناهكاران امتشان آنجا هستند همچنان كه فرمانده سپاه- به هنگام عبور از گردنه- همراه و ياور سپاهيانش مىباشد، مؤمنان صالح كه از گناهكاران سبقت گرفتهاند وارد بهشت شدهاند و خلفاى الهى مؤمنان گناهكار را مورد خطاب قرار مىدهند كه به برادران نيكوكار خود بنگريد كه بر شما سبقت گرفتهاند پس گناهكاران به آنان سلام مىدهند همانطور كه خداوند از زبان آنان فرمود: «وَ نادَوْا اصْحابَ الْجَنَّةِ انْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ» و خداوند از گناهكاران مؤمن چنين خبر داده: هنوز وارد بهشت نشدهاند ولى اميد آن را دارند كه به شفاعت پيامبر و امام به بهشت وارد شوند. سپس اين گناهكاران به اهل جهنم نگاه مىكنند و از بودن با آنان به خدا پناه مىبرند. بعد رجال اعراف يعنى انبياء و جانشينانشان، مردانى از اهل جهنم را به سرزنش مىگيرند كه ... و سپس به مؤمنان گناهكار به امر خدا دستور ورود به بهشت مىدهند. «٢» عمل زشت قوم لوط و كيفر آن «وَ لُوطاً اذْ قالَ لِقَوْمِهِ اتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ احَدٍ مِنَ الْعالَمينَ انَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ انْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ وَ ما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ الَّا انْ قالُوا اخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْ انَّهُمْ اناسٌ يَتَطَهَّرُونَ فَانْجَيْناهُ وَ اهْلَهُ الَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ وَ امْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ