ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٩ - اشك هاى امام زمان (ع)
اشكهاى امام زمان (ع)
سيد على اكبر ابوترابى (ره)
بالاترين عبادت، انتظار بر تحقّق يافتن عدالت اجتماعى به دست نازنين امام عصر (عج) در سطحى وسيع و گسترده است.
عزيز من! اين واقعيت است؛ مدّعيان دوستى امامت از زبان پيغمبر خدا (ص) زياد بودند؛ امّا كسانى كه عمّارگونه در ركاب امام بايستند و شمشير را بر روى سينه خود قرار دهند و بگويند: «اگر امام اذنم دهد، شمشير را به سينه فرو برده و از پشت بيرون كشم» كم بودند.
منتظران آقا امام زمان خيلى بودند؛ امّا آنكه به سهم خود حافظ عدالت اجتماعى باشد، چه بسيار كم! در صورتى كه خودمان عدالت اجتماعى را رعايت نكنيم، چگونه مىتوانيم معتقد به اين باشيم؟
بزرگوارى بودند به نام «حاج آقا موفق» روزى با اشتياق به ياد امام زمان (عج) افتاد. آن قدر گريه كرد تا بيهوش شد؛ چندين بار گريه تا بىهوشى. گفت: در عالم خواب و بيدارى بودم كه ديدم مرا به خيمهاى وارد كردند؛ در حالى كه در گوشهاى از خانه خدا بودم. در آن خيمه به من گفتند كه امام تو را پذيرفته است. رفتم و ايشان را زيارت كردم. امام نشسته بودند و سخت گريه مىكردند و مانند ناودان از چشمهاى مباركشان اشك جارى بود. حضرت به من چنين فرمودند:
«دعا كنيد خدا فرج مرا به تعجيل اندازد.»
مسلّما ايشان از بىعدالتىها در جهان رنج مىبرند و براى تحقّق عدالت اجتماعى لحظهشمارى مىكنند.
پىنوشت:
\* برگرفته از قبيله عزت: مجموعه خاطرات و سخنان مرحوم ابوترابى (ره).