ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - امام سجاد و پيرمرد شامى

امام سجاد و پيرمرد شامى‌

وقتى قافله اسيران كربلا به دمشق رسيد، در كنار كوچه‌ها مردم ايستاده بودند و تماشا مى‌كردند. پيرمردى از شاميان جلو آمد و در مقابل قافله اسيران بايستاد و گفت: شكر خداى را كه شما را كشت و شهرهاى اسلام را از شرّ مردان شما آسوده ساخت و اميرالمؤمنين يزيد را بر شما پيروزى داد.

امام زين‌العابدين (ع) به آن پيرمرد، كه در آن سن و سال از تبليغات زهرآگين اموى در امان نمانده بود، فرمود:

اى شيخ، آيا قرآن خوانده‌اى؟

گفت: آرى.

فرمود: اين آيه را قرائت كرده‌اى:

قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌.

گفت: آرى.

امام سجاد (ع) فرمود: آن خويشاوندان كه خداوند تعالى به دوستى آنها امر فرموده و براى رسول الله اجر رسالت قرار داده ماييم. سپس آيه تطهير را كه در حقّ اهل‌بيت پيغمبر (ص) است تلاوت فرمود:

إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً.

پيرمرد گفت: اين آيه را خوانده‌ام.

امام (ع) فرمود: مراد از اين آيه ماييم كه خداوند ما را از هر آلايش ظاهر و باطن پاكيزه داشته است.

پيرمرد بسيار تعجب كرد، گريست و گفت: چقدر من بى‌خبر مانده‌ام. سپس به امام (ع) عرض كرد: اگر توبه كنم آيا توبه‌ام پذيرفته است؟

امام (ع) به او اطمينان داد.

اين پيرمرد را به سبب همين آگاهى شهيد كردند.

پى‌نوشت:

برگرفته از: عرفان اسلامى (شرح جامع مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه)، ج ١٢.