مباحثه كردى؟ گفت جايى كه شما هستيد نمى‌توانم صحبت كنم و خلاف ادب است. حضرت فرمودند: وقتى ما امر مى‌كنيم شما بايد اطاعت كنيد. آنها امام را اينجورى مى‌شناختند كه حتى صحبت كردن در حضور ايشان را پايين‌تر از مقام امام (ع) مى‌دانستند. در قرآن كريم هم آمده كه:

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر مكنيد. ١١

و باز در جاى ديگر آمده: وقتى رسول خدا (ص) را صدا مى‌زنيد همان طورى نباشد كه رفيقتان را صدا مى‌كنيد ١٢، بلكه بايد محترمانه باشد و اين از جمله حقوق رسول خدا (ص) است. ما الان در دوره امام زمان (ع) زندگى مى‌كنيم و حقوق ايشان را بايد مدّ نظر داشته باشيم؛ از حقوق ايشان شناخت مقام امامت است و اطاعت:

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد. ١٣

بايد به آنها احترام گذاشت و حرمت محضرشان را رعايت كرد. نمى‌شود انسان انواع آلودگى‌ها را داشته باشد و خودش را متصل به آن مقام عصمت بداند.

در اين دعا مى‌گوييم: «رأفت، رحمت، دعا و خير و ... امام زمان (ع) را شامل حال ما بگردان». اينها هم اسرارى دارد؛ چون امام (ع) روح ديانت است آن هم ديانتى كه كاملًا با واجبات و مستحبات مقرون باشد و ديانتى كه از روح ولايت على و آل على (ع) برخوردار نباشد هيچ ارزشى ندارد. نماز و عبادات انسان به بركت و با نظر امام زمان (ع) و دعاى ايشان مقبول درگاه الهى مى‌شود. براى انسان بايد مهم باشد كه آيا امام زمان (ع) از دست او راضى است يا خير. دعاى امام زمان (ع) اگر شامل حال انسان بشود خيلى اتفاقات مى‌افتد. از آن طرف مگر اين نبود كه گاهى انبيا و اولياى الهى غضب مى‌كردند. نوح نبى مى‌گويد:

پروردگارا، هيچ كس از كافران را بر روى زمين مگذار. ١٤

گاهى ممكن است قلب معصومين (ع) به خاطر رفتار ناشايست ما ناراحت بشود و به ما رو نكند. بعضى به در منزل امام زين‌العابدين (ع) آمدند و گفتند ما از شيعيان ايشان هستيم. حضرت دم در آمده و فرمودند: «آثار تشيع را در سيماى شما نمى‌بينم». خلاصه اينكه اين امكان هست كه امام زمان (ع) از برخى ناراحت و ناخشنود باشند لذا در اين لحظات از خدا مى‌خواهيم كه خشنودى و رأفت و مهر و دعاى ايشان را نصيب ما بكند.

قبل و بعد از خواندن دعا بايد چه رفتار و منشى را رعايت كنيم كه حداكثر بهره را از اين دعا ببريم؟

گمان مى‌كنم بايد فرصت و مجالى بگذارد و تفكر كند. روش به دست آوردن حضور قلب در نماز هم همين طور است. اينكه من كه هستم و در چه موقعيتى قرار گرفته‌ام و مى‌خواهم با چه كسى صحبت كنم. ولى امر حضرت صاحب- ارواحنا فداه- همه عالم متعلق به اوست و همه چيز در قبضه قدرت ايشان قرار دارد و محيط به جهان هستى است. آنها هم كه دعا را براى ديگران قرائت مى‌كنند، بايد در لابه لاى دعا اين موضوع را به آنها القا كنند و بفهمانند كه اين دعا چه مى‌گوييم و از خواندن آن چه غرضى داريم؟ توجه به اين مطالب خيلى مؤثر است و بعد هم اگر حالى به دست آورد حواسش باشد كه آن حال را از دست ندهد.

بعد از دعا هم بايد در انسان يك تصميم به وجود آيد، ارتباطش با امام زمان (ع) برقرار شود و متوجه شود كه رودرروى چه كسى صحبت كرده، به چه كسى تقرب يافته، دردهايشان را با چه كسى مطرح كرده و طالب دعا و رضاى چه كسى شده است. اگر اين مفاهيم در ذهن انسان بيايد كه من دعا خوانده‌ام و با خدا و امام زمان (ع) مرتبط شده‌ام و دنبال تقرّب به وجود پاك ايشانم به طور طبيعى تا هفته بعد مواظب است از گناه دور باشد و به هر كارى دست نزند. هر صحبتى را بر زبان نراند و خلاف نكند همين دعا مى‌تواند ضامن او تا هفته بعد باشد و توجه هم كه خيلى زياد شد ممكن است فقط يك جلسه دعا كل عمر انسان را تضمين كند.

با تشكر از شما كه در اين گفت‌وگو شركت كرديد.

پى‌نوشت‌ها در دفتر مجله موجود است.

\*\*\*

مهدى مقتداى مسيح‌

نويسنده: آيت‌الله على كريمى جهرمى‌

ناشر: انتشارات احرار، ستاد بزرگداشت مراسم نيمه شعبان، مسجد آيت الله انگجى تبريز

اثر حاضر به قلمى روان و نثرى شيوا به رشته تحرير در آمده است. در يشگفتار آن چنين مى‌خوانيم:

جدايى از حضرت ولى عصر- ارواحنا فداه- و عدم توجه به آن ولى اعظم الهى در حكم فنا و نابودى حيات معنوى انسان است، انسان زنده از كانون حيات‌بخش امام معصوم (ع) نيرو مى‌گيرد و توان مى‌يابد و اگر خداى ناخواسته از اين منبع فيض و حيات محروم شد و جان تازه نيافت، كالبد ناتوان، بى خاصيت و مرده‌اى است كه شايسته زير خاك خوابيدن است.

كتاب پيش رو، به بيان نويسنده‌اش گامى در راه پيوستن به آن مركز نور و حيات است و به انگيزه آشنايى با قطب عالم وجود نگارش يافته.

كتاب از بخش‌هاى زير تشكيل شده است:

شناخت امام مهدى موعود (عج) از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه و احاديث، طلوع خورشيد ولايت در پگاه نيمه شعبان، شب ولادت مهدى به ياد حسين (ع)، نقش امام زمان (ع) در جهان، منكران مهدى (ع) چه مى‌گويند؟، غيبت مهدى موعود (ع)، ديدار امام زمان (ع) در غيبت كبرى، حكومت الهى ولى عصر (عج)، ياران مهدى (ع)، منتظران مهدى موعود (ع)، مسيح و مهدى (ع)، افتخار لقب قائم، آواى دلدادگان در فراق مهدى (ع)، نمونه اى از كتب قدما و متأخران، وظايف ما نسبت به امام زمان (ع) و ...