ولذا در روايات بسيارى از طريق تشيع، ما از ائمه اطهار، عليه السلام داريم كه لولاالحجة لساخت الارض باهلها اگر چنانچه حجت خدا زنده در روى زمين نبود، هر آينه زمين از هم مى‌پاشيد و كنايه از اين است كه تمام بركات به وسيله اينها به همه مردم افاضه مى‌شود، لذا طبق اين مبنا ما نمى‌توانيم اين مطلب را بپذيريم كه امروزه ولى خدا در بين مردم وجود نداشته باشد. پس مكتب تشيع مى‌گويد ضرورت دارد كه ولى خدا و حجت حق وجود داشته باشد و امام منتظر به عنوان اينكه حجت حق و اينكه لطفش عام است، (البته لطف خاصى به شيعيان خود دارد و پيوسته شيعيان را طبق همين لطف خاص از بسيارى از مهالك و خطرها نجات داده است) اما لطف عام او كه شامل تمام جهانيان است؛ پيوسته وجود دارد و لذا خود حضرت حجت دعا مى‌كند براى ظهور خودش و تعجيل در آن و نيز مى‌خواهد از ما كه دعا كنيم. چرا چون او دلسوز تمام مردم است و مى‌خواهد اين بركات و اين فيوضات مستقيماً فراگير شود و همه جهان را شامل بشود و اينكه انتظار فرج از بزرگترين عبادات است؛ معنايش آن آمادگى است يعنى من شيعه وقتى كه عقيده دارم كه امام زمان در بين مردم حضور دارد و وجود دارد- اگرچه شخص امر شناخته نيست- بايد خود را بسازم. انتظار يعنى خود ساختن، معناى انتظار اين است، مثلًا اگر شما انتظار داريد كه فرزندتان رفته است در خارج درس مى‌خواند يا اينكه در انتظار يك مسافر هستيد، منتظر مسافر بودن يعنى چه؟ يعنى اينكه خانه را آماده مى‌كنيد، پس اين آمادگى لازمه انتظار است. پس اينكه مى‌گوييم عجل فى ظهورك يا حجةابن الحسن اين صرف گفتن مفهومى ندارد.

وقتى من منتظرم كه خودم را آماده كرده باشم، يعنى اين طور بايد يك شيعه تصور كند كه اگر همين امو امام زمان ظهور كرد، آماده باشد كه خودش را معرفى كند و به حضرت بگويد من يكى از پيروان شما هستم و ايشان بپذيرد او را و بگويد بله تو از پيروان ما هستى. اين معناى انتظار است و لذا طبق مبانى و اصول مكتب تشيع وجود حضرت امرى است حتمى و ضرورى و طبق وعده‌هايى كه قرآن وكتب سلف داده است؛ ظهور حضرت حجت به عنوان موعود منتظر يك امر حتمى است و من به طور قطع عرض مى‌كنم روايات اهل سنت درباره وجود حضرت حجت بيش از روايات شيعه است. همين محى الدين ابن عربى، غوغا كرده است در رابطه با ظهور امام زمان كه من از كتاب الفتوحات المكيه او يادداشت كردم اين عبارت را كه الان مى‌گويم: مى‌گويد كه ما (ما كه مى‌گويد يعنى ما اهل تسنن كه جنبه تصوف و عرفان داريم) عقيده‌يمان اين است كه امام زمان و مهدى موعود كه از اولاد حضرت زهراست و در آخرالزمان ظهور مى‌كند معصوم است، حتى ايشان عصمت آقا را هم ثابت مى‌كند و مى‌گويد ما عصمت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم را به دليل حق ثابت مى‌كنيم ولى عصمت امام زمان را به گفته پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم ثابت مى‌كنيم، آن وقت استناد مى‌كند به كلام پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم كه يملًا الارض قسطاً و عدلًا و مى‌گويد اين دلالت دارد بر اينكه امام زمان و ولى امر و موعود منتظر حالت عصمت دارد ولذا در رابطه با مسأله امام عصر در چندين جا از كتاب فتوحات مكيه بحث مفصل كرده است و راجع به ايشان صحبت كرده است.[١]

وجود و ظهور حضرت حجت در وقت موعود، طبق نصوص صريحه قرآن كريم و كتب سالفين و روايات فريقين كه عرض كردم اكثريت در روايات اهل سنت در اينجا در رابطه با حضرت حجت زياد وجود دارد و انه من ولد فاطمه و دليل حق و حكمت كه بايستى پيوسته در بين خلق كسانى باشند كه مظهر اسماء الهى و مايه بركات در زمين باشند، اين به حد وفور وجود دارد و جاى شبهه در اين زمينه نيست.

پى‌نوشتها:

[١]. سوره توبه (٩)، آيه ٣٣.

[٢]. سوره فرقان (٢٥)، آيه ١.

[٣]. سوره انبيا (٢١)، آيه ١٠٥.

[٤]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٦٩.

[٥]. سوره نساء (٤)، آيه ٦٤.

[٦]. ر. ك: ابن عربى، محى الدين، الفتوحات المكيه، ج ١، ص ١٨٥؛ ج ٢، ص ٤٩.