آن، همان نسبت را دارد كه باقى‌مانده وقت امروز نسبت به گذشته آن دارد.» [همچنين‌] آن حضرت به ياران خود فرمود: «برگزيده شدم در حالى كه ميان من و قيامت فاصله نيست؛ همان سان كه ميان دو انگشت سبابه و وسطى فاصله نيست».

چنان‌كه گفته شد، دومين معنايى كه اصطلاح آخرالزمان در آن به كار مى‌رود، عصر ظهور حضرت مهدى (ع) هو. بر اساس آموزه‌هاى اسلامى، در آستانه ظهور آن حضرت كه از آن با عنوان آخرالزمان ياد مى‌شود، جهان دست‌خوش فتنه‌ها، آشوب‌ها و بحران‌هاى مختلف سياسى، اجتماعى و زيست محيطى مى‌شود و ستم و بى‌عدالتى همه جهان را فرا مى‌گيرد. اين وضعيت ادامه دارد تا زمانى كه قائم آل‌محمد (ع) ظهور كند و با ظهور خود، جهان را از تيرگى ستم، فساد و تباهى برهاند.

شناخت آخرالزمان به اين معنا، ضرورت انكارناپذير روزگار ماست؛ زيرا بسيارى از نشانه‌هاى آخرالزمان در اين عصر هويدا مى‌شود و بيم آن مى‌رود كه با اندك غفلتى ما نيز در گرداب فتنه‌هاى فراگيرى كه به تعبير روايات، چون رواندازى تيره، همه را دربرمى‌گيرد و كمتر كسى از آن در امان مى‌ماند، فرو رويم.[١]

ازاين‌رو، بر همه لازم است كه با تأمل دوباره در روايات آخرالزمان و شناخت عميق‌تر و گسترده‌تر نشانه‌ها و ويژگى‌هاى آن، خود را از فتنه‌ها و آشوب‌هاى اين عصر و تا ظهور دولت حق در امان داريم.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. حافظ

[٢]. محمد معين، فرهنگ معين، ج ١، ص ٣٤.

[٣]. على اكبر دهخدا، لغت‌نامه، ج ١، ص ٤٢.

[٤]. ر. ك.: محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٦، ص ٢٩٥- ٣١٦. ج ٥٦ ص ١٨١- ٢٧٨؛ اسماعيل بن ابراهيم الجعفى بخارى، صحيح البخارى، ج ٧- ٨، ص ١١١- ١٣٢؛ ابن ماجه، سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٤٩؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ٣، ص ٥؛ سليمان بن الاشعث السجستانى و ابوداوود، سنن ابى‌داوود، ج ٣، ص ٩٧- ١٣٨؛ مسلم بن الحجاج، صحيح مسلم، ج ٩، ص ٣٢٥- ٤٢٦؛ ج ١، ص ٧٥، فتنة الاحتلاس.

[٥]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: ابراهيم شفيعى سروستانى، «خرالزّمان شناسى در آثار اسلامى»، مندرج در كتاب «پيشگويى‌ها و آخرالزّمان» (مجموعه مقالات)

[٦]. دايرة المعارف بزرگ اسلامى، تاريخ الطبرى، ج ١، ص ١٣٤.

[٧]. محمد بن جرير الطبرى، تاريخ الطبرى، ج ١، ص ١٠- ١١.

[٨]. ر. ك.: ابن كثير الدمشقى، النهاية فى الفتن و الملاحم.