هزاره گرايى مخصوص آنها نبود چنانكه، در ميان يهوديان و مسلمين نيز نحوى گفت وگو از هزاره گرايى وجود دارد ليكن گستره كليساهاى پروتستان و كاتوليك در غرب و باور به «هزاره» بويژه در آخرين دهه از قرن بيستم كه بشر مهياى ورود به هزاره جديد مى شد موجى از آرزو و انتظار ديدار و تجربه منجى آخرالزمان را باعث شد. چنانكه همين باور موجب رشد و نضج جريانى شد كه از آن با عنوان «مسيحيان صهيونيست» ياد مى كنيم. جريانى كه همه صحنه حيات اجتماعى، سياسى، نظامى غرب (بويژه آمريكا و انگلستان) را متأثر از خود ساخته است.

٣. ظهور موج گرايشهاى معنوى و دينى: على رغم تصور كسانى كه غلبه تمام عيار مدرنيته و ليبرال سرمايه دارى را خط پايانى بر هر نوع گرايش مذهبى مى شناختند و پذيرش سكولاريزيم را عام و همه گير مى پنداشتند و ظهور تكنولوژى فوق مدرن را نشانه دور شدن از هرگونه نگاه اسطوره اى، دينى و معنوى مى شناختند، ظهور آخرين مرحله از فرهنگ و تمدن غربى و ظلم حاصله از آن به يكباره سبب شد تا بشر خود را در «پايان دوران»، «پايان تاريخ» و در «آستانه زمان آخر» بيايد و خود را مهياى همه چيزهايى كند كه قرنها و هزارها سال پيش منابع فرهنگى و دينى درباره آن تذكر داده و نشانه هاى آن را بيان كرده بودند.

درست در همين فصل از حيات بشر است كه مراجعه به پيشگويى هاى انبياء، قديسين درباره «زمان آخر» به اوج مى رسد، ميليونها صفحه اطلاعات در اين باره ذهن و زبان بشر را به خود مشغول مى دارد و همه را در اقصاء نقاط عالم مهياى شمارش معكوس مى كند. ٩، ٨، ٧، ٦، ...

شمارش معكوس براى «پايان دوران»، و فرارسيدن فصل ظهور منجى موعود.

٤. نبايد از نظر دور داشت كه ظهور مصاديق بسيارى از پيشگويى ها و اخبار درباره آخرالزمان و عصر ظهور، و ظهور طلب عمومى براى گذار از وضع بحران زده كنونى و خلاصى از بن بست و بحران بى تأثير در بسط و گسترش گفت وگو از آخرالزمان نبوده است.

فراگير شدن گفت وگو از آخرالزمان عكس العمل هاى گوناگونى را نيز در پى داشته است. افتادگان و مستضعفان را به آمادگى براى استقبال و سرسائيدن در آستان معبود و مستكبران را به آمادگى براى مقابله با فصل جديدى كه بشر آنرا منتظر بود و طلايه دار آن را سردار «منجى موعود» مى شناخت. وادار نمود.

درباره فردا نمى توان به قضاوت نهايى نشست. بايد منتظر بود و آماده. بايد نشانه ها را پاس داشت و به استقبال از طلايه داران پيك رهايى، رستگارى و عدالت رفت. باشد تا جملگى در زمره منتظران حقيقى باشيم. ان شاءالله‌

اما بعد؛

در اين شرايط، «مؤسسه فرهنگى موعود» دهمين سال از فعاليت خود را پاس مى دارد. دهسالى كه با همه فراز و نشيب ها گذشت. و در طى همين سال ها بود كه با عنايت حضرت موعود (ع) و همت مردان و زنانى كه يارى رسان موعود بودند طلسم گفت وگوى فاش و گسترده از «مهدويت، ظهور، انتظار و آخرالزمان» در كشور شكست. در همين سال ها بود كه بر حجم و گستره آثار مهدوى افزوده شد و نگاه ها تغيير يافت.

بسط ديدگاه ها و توسعه نگرش ها، «فرهنگ مهدوى» را وارد عرصه مناسبات اجتماعى، سياسى ساخت و طرح مباحثى چون «استراتژى انتظار» و «دكترين مهدويت» را سبب شد. چنانكه امروز، در هر كجاى اين سرزمين و بويژه در ميان دانشجويان، گفت وگو از مهدويت و منجى‌