اين تفاسير من كار خود را متوقف نكردم و برنامه هاى ديگرى تهيه و نسبت به ساخت مستند «جهان در انتظار» و «تا ظهور» اقدام كردم و خوانندگان عزيز اطلاع دارند كه ساخت سريال مستند بسيار مشكل تر از ساخت فيلم سينمايى مى باشد.

هدف و مراد شما از رفتن به سمت اين گونه سوژه ها چيست؟ با توجه به اينكه سوژه هاى مختلفى در جامعه وجود دارد؟

اگر پاسخ اين سؤال را بيست سال پيش مى دادم خيلى ها مى خنديدند ولى امروز فضاى جامعه پذيراى اين امر است لذا در پاسخ بخش اول سؤال عرض مى كنم: بهترين و ناب ترين سوژه براى كار كردن حقيقت ظهور و آخرالزمان است. اگر غربى ها حقيقت ظهور را آن گونه كه در اسلام آمده باور داشتند تصور مى كنيد چه اقداماتى انجام مى دادند؟ حتماً فضاى فرهنگى دنيا را تغيير مى دادند و شرايط را به گونه اى در ذهن مردم ترسيم مى كردند كه افراد تصور مى كردند هر لحظه ممكن است ظهور تحقق پيدا كند و جهان را همواره در حال آماده باش نگه مى داشتند، در حالى كه اين حقيقت به صورت رايگان در اختيار ما قرار دارد و ما ارزش اين نعمت بزرگ و الهى را نمى شناسيم، به گمان من كتاب ظهور بر روى طاقچه ذهن ها در حال خاك خوردن است، در تشرفى كه به حج داشتم برنامه اى ساختم به نام «زائران احد» طرح ديگرى در دست تهيه دارم با عنوان «حق و باطل» كه ادامه مستند «تا ظهور» مى باشد و در آينده نزديك ساخته خواهد شد، دغدغه ذهنى من هميشه جنگ و ظهور بوده است به همين دليل سعى دارم آنچه مى سازم با مستندات گذشته تفاوت داشته باشد.

جناب اسلاملو سؤالى كه به ذهن من رسيد اين است كه آيا نگاه شما در بحث منجى گرايى با نگاه ديگران تفاوت دارد؟ چرا؟

اينكه دنبال چه هستم، بايد بگويم مانند همه انسان هايى كه منتظر آن حضرت هستند و آرزو دارند براى رضايت قلب ايشان كارى انجام دهند، اين علاقه و خواست من نيز هست و همين امر باعث شده بيشتر به بحث مهدويت بپردازم. و اين خواست درونى، مرا به اينجا كشانده است. من فكر مى كنم در پيشگاه حضرت حجت (عج) شرمنده ام و خود را فرد موفقى در ترويج فرهنگ مهدويت نمى دانم، زيرا كارى كه بتوان گفت كارستان باشد صورت نداده ام و مانند يك فرد مبتدى در حال تمرين كردن هستم؛ اميدوارم بتوانم كارى در شأن حضرت (ع) ارائه دهم.

با توجه به اينكه شما در كوران ساخت فيلم هاى مستند مهدويت هستيد، مشكلات و موانع فيلم سازى در اين مقوله را منبعث از كجا مى دانيد؟

مشكل اصلى از آنجا ناشى مى شود كه هنرمندان و كارگردانان كشور به آخرالزمان نمى پردازند، البته نسبت به سال هاى گذشته اين روند بهتر شده است، ولى رضايت بخش نيست، براى اينكه ده سال آينده افسوس اين روزها را نخوريم بايد تلاش مضاعف نمود، من اعتقاد دارم اگر به مقوله مهدويت بيشتر و بهتر بپردازيم اتفاق مهم و مبارك ظهور خيلى زودتر از آنكه تصور مى شود به وقوع خواهد پيوست، زيرا با پديد آمدن انقلاب اسلامى كليد ظهور زده شده و ظهور صغرا واقع شده و آن اتفاق غيرممكن به وقوع پيوسته است.

در سريالى كه ساختم با يكى از علماى لبنان به نام شيخ «فتلاوى» كه كتاب هاى زيادى هم نوشته مصاحبه كردم؛ او كه تحقيقات زيادى حول ظهور انجام داده مى گفت: به روايت جالبى دست پيدا كرده ام مبنى بر اين كه انسان با عمر طبيعى مى تواند به وقوع پيوستن انقلاب مهدوى و ظهور حضرت را شاهد باشد. مى خواهم اين نتيجه را بگيرم كه اگر به حقيقت مطلق كه همان حضرت بقية الله (عج) مى باشد بپردازيم، چقدر به ظهور نزديك خواهيم شد! گاهى اوقات انسان مشاهده مى كند اقداماتى را كه ما بايد براى بسترسازى ظهور انجام دهيم به دست دشمنان رقم زده مى شود. البته با برداشتى كه خودشان از آخرالزمان دارند، من خيلى تأسف مى خورم كه چرا در اردوگاه مسلمانان به مقوله «منجى گرايى» كم توجهى مى شود؛ در حالى كه بايد هرچه زودتر گرد و غبار گذشت زمان و غفلت را از كتاب زيباى ظهور بزداييم و آن را باز كنيم و حل تمامى مشكلات امروز و فردا را از درون آن جست وجو كنيم، به بركت امام مهدى (عج) پنجره هاى زيادى وجود دارد و هركس مى تواند به تناسب موقعيت و وسعت ديد خود از پنجره ها به باغ سر سبز انتظار بنگرد.

جناب اسلاملو علت كم كارى و يا كاستى هنرمندان را در عرصه مهدويت چگونه ارزيابى مى كنيد؟

به نظر من بختكى روى فعاليت فرهنگى، هنرى كشور سايه انداخته است و اين مانع جنب و جوش، حركت و پويايى مى شود از طرفى عدم استفاده صحيح از حقايقى كه در اختيار داريم باعث كم كارى مى شود، شرايط فرهنگى ما همانند فرد خواب آلوده اى است كه بايد او را كاملًا بيدار كرد. اگر مى خواهيم فيلم بسازيم بايد ترس و نگرانى را ناديده گرفت و با شهامت تمام وارد ميدان مبارزه فرهنگى (فيلم سازى) شد.