اسحاق بن يعقوب مى‌گويد: در مورد برخى از مسائل كه براى من مشكل شده بود توسط جناب محمدبن عثمان- كه خدا از او و پدرش راضى باد- [نايب خاص حضرت بقيةالله، عجل‌الله تعالى فرجه الشريف در زمان غيبت صغرى‌] عريضه‌اى به پيشگاه مقدس آن حضرت (ع) تقديم داشتم كه جوابى از ناحيه مقدسه بدين شرح واصل شد.

خداوند تو را به حق هدايت كند و ثابت قدم بدارد.

اما در خصوص انكار وجود من از طرف برخى از خويشاوندان، بدان كه ميان خداوند متعال و بندگانش قرابت و خويشاوندى نيست و هركس كه مرا انكار كند از من نيست و راه او راه پسر نوح است.

در مورد عمويم جعفر و فرزندانش، وضع آنان همانند برادران يوسف (ع) است. (هم ممكن است مورد عفو حضرت قرارگيرند، چنان‌كه حضرت يوسف به برادرانش گفت‌ «لاتَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ»[١] و هم ممكن است توبه كنند، چنان كه بعداً توبه كردند.)

خوردن و استعمال فقّاع (آبجو) حرام است، ولى نوشيدن «شلماب»[٢] مانعى ندارد.

اما اينكه اموال شما را قبول مى‌كنيم اين است كه اموال شما پاك شوند. بنابراين، هركس كه مى‌خواهد اموالش پاك شود بدهد و هركس كه نمى‌خواهد، ندهد. آنچه خداوند به ما عطا فرموده از آنچه شما مى‌دهيد بهتر است. (ما نيازى به اموال شما نداريم.)

اما وقت ظهور ما موكول و منوط به اراده خداوند عزّوجلّ است و هركس براى ظهور ما وقت تعيين كند، دروغ گفته است.

و اما كسانى كه پنداشته‌اند امام حسين (ع) (گويندگان كافر و گمراهند.) كشته نشده كفر و گمراهى است.

اما در مورد مسائل و حوادث جديدى كه براى شما پيدا مى‌شود، به كسانى كه احاديث ما را روايت مى‌كنند رجوع كنيد. (به كسانى كه سخنان ما خاندان رسالت را براى شما مى‌گويند مراجعه كنيد و نه به كسانى كه از خودشان درمى‌آورند) و اين دسته حجّت من برشمايند و من حجّت خدا بر همه شما هستم.

و اما محمد بن عثمان عمرى، كه خداوند از او و پدرش راضى باد، مورد اعتماد من و نوشته و نامه او، نامه من است.

در خصوص محمد بن على بن مهزيار اهوازى به زودى قلب او اصلاح مى‌گردد و شكّ از دلش بيرون مى‌رود.

و اما اموالى كه براى ما فرستادى، ما آنها را قبول نمى‌كنيم، چون از حرام است و بايد از حرام پاك شود.

در مورد محمد بن شاذان سؤال كرده بودند؛ او از شيعيان‌