ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - نشانه هاى بحران

كنند كه در عصر پيشرفت و ترقى و تكامل هستند- حتى اگر اين پيشرفت را فقط در علم و تكنولوژى و ساختارهاى مادى غرب ببينند و فرضاً در بعد فرهنگى قائل به فساد غرب باشند- بالاخره در مقابل اين دجال كوچك به نحوى كم و بيش به زانو در مى آيند و يا حكم به كهنگى شريعت و دين- حداقل در پاره اى از احكام- مى دهند و يا آنكه در صدد تغيير احكام الله و ارائه قرائت هاى امروزپسند از دين بر مى آيند تا به زعم خود طراوت دين را حفظ كنند كه هر دو از مصاديق ارتداد خواهد بود.

نكته ديگر اينكه شيعه در آخرالزمان در كنار تلاش براى اصلاح امور در حد وسع و توانش، بايد پيوسته حالت انتظار و تمناى وضع موعود را در انديشه و جان خويش زنده نگهدارد و پيوسته متذكر اين نكته باشد كه حيات طيبه دينى و جامعه مطلوب ايمانى، تنها با ظهور محقق خواهد شد، لذا بايد شب و روز در فراق آن محبوب غايب از انظار ناله كند:

اللّهمّ إنّا نشكو إليك فقد نبيّنا و غيبة وليّنا و شدّة الفتن بنا و تظاهر الزمان علينا.

نكته ديگر در ارتباط با اين سؤال اين است كه براساس روايات، پيش از ظهور گروه هايى از شيعيان از آگاهى و آمادگى بيشترى نسبت به ديگران براى ظهور برخوردارند و با مشاهده اولين نشانه هاى ظهور براى پيوستن به حضرت (عج) تلاش مى كنند مثل سپاه سيد خراسانى، سپاه يمنى و سپاه مغربى.

شايد بيشترين ياران حضرت از كشور ما باشند كه جاى دارد همگان تلاش كنيم با حفظ اعتقادات اصيل و صحيح و آراستگى به اعمال و رفتار صالح در حدّ توان، انشاءالله در زمره ياران حضرتش (عج) قرار بگيريم.

از فرصتى كه در اختيار موعود قرار داديد، سپاسگزاريم.

پى نوشت ها:

[١]. سوره جاثيه (٤٥، آيه ٣.

[٢]. سوره حشر (٥٩)، آيه ١٩.

[٣]. سوره انعام (٦)، آيه ٤٤.

[٤]. حسينى بحرانى، سيدهاشم، ترجمه سيدمهدى حائرى قزوينى، سيماى حضرت مهدى (ع) در قرآن، صص ١٢٢- ١٢١.

[٥]. محمد بن ابراهيم، نعمانى، الغيبة، ص ٢٠٦.

[٦]. همان، ص ١٦٩.

[٧]. همان، ص ٢٠٨.

[٨]. محمد بن على الكراجكى، كنزالفوائد، ص ٩٧.

[٩]. الآداب المفرد، ص ٧٧١.