دو سه دهه گذشته با هدف ترويج و تبليغ نگرش آخرالزمانى مسيحى- يهودى و تقبيح و تحقير نگرش آخرالزمانى و موعودباورى اسلامى ساخته شده اند، نظر بيفكنيم؛ اگر به شمارگان كتابهاى سطحى، نازل، عوام پسندانه و مبتنى بر باورهاى سست و خرافى كه در چند سال اخير در كشور ما در زمينه موضوع مهدويت نوشته شده اند، توجه كنيم؛ اگر به تعداد روزافزون مجالس و محافلى كه به بهانه ذكر و ياد امام زمان (ع) در گوشه گوشه اين سرزمين تشكيل مى شوند و به جاى بارور كردن روحيه اميد، سرزندگى، تلاش، تكاپو، در دل جوانان اين سرزمين و بالابردن سطح هشيارى، احساس مسئوليت و آمادگى آنها براى ظهور، بذر يأس و نوميدى، عزلت گزينى و گوشه نشينى، بى مسئوليتى و بى تفاوتى، سستى و رخوت را در دل آنان مى كارند، نگاهى اجمالى داشته باشيم؛ و بالاخره اگر قدرى سرمان را بالا بياوريم و به شبهات و پرسشهايى كه امروز در جامعه اسلامى ما در مورد امام زمان (ع) مطرح مى شود، توجه كنيم، خواهيم پذيرفت كه ادعاى يادشده بى اساس نيست و يتيمان آل محمد (ص) بيش از هر زمان ديگر نيازمند سرپرستى و توجه علماى دين هستند.

به نظر مى رسد در شرايط كنونى مهم ترين مسئوليتهايى كه متوجه علماى دين و حوزه هاى علميه است، به شرح زير است:

١. تأليف و تدوين كتابها و نشرياتى كه با بهره گيرى از منابع اصيل و متقن شيعى معارف مهدوى را به دور از هرگونه پيرايه، در اختيار گروههاى مختلف سنى (كودكان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان) و اقشار مختلف اجتماعى (فرهيختگان، دانشگاهيان، دانشجويان، كارمندان، كارگران، كشاورزان، زنان خانه دار و ...) قرار دهند و آنها را نسبت به وظايف و تكاليفى كه نسبت به امام عصرشان برعهده دارند، آشنا سازند؛

٢. نشر كتابها و آثارى كه پرسشها و شبهات مطرح در حوزه مباحث مهدوى را به صورتى عالمانه و متناسب با ذهن و زبان نسل امروز پاسخ دهد؛

٣. نظارت مستمر بر كتابها و نشرياتى كه در زمينه باور مهدوى و فرهنگ انتظار منتشر مى شوند و جلوگيرى از نشر و پخش آثارى كه به عرضه مطالب بى محتوا، كم محتوا، خرافى، انحرافى، سست و بى اساس در جامعه مى پردازند؛

٤. رصد دائمى پايگاههاى اينترنتى، شبكه هاى ماهواره اى، مطبوعات و كتابهاى خارجى و فراهم آوردن پاسخهاى مناسب براى شبهاتى كه از سوى آنها القا مى شود؛

٥. انتشار كتابها و نشرياتى كه معارف مهدوى را به زبانهاى روز دنيا در اختيار همه طالبان و مشتاقان اين معارف در سراسر جهان قرار دهد؛

٦. مقابله با انحرافها، بدعتها، كج فهمى ها، بدفهمى ها و بالاخره افراطها و تفريطهايى كه در حوزه مباحث مهدوى در جامعه ما رواج پيدا كرده يا خواهد كرد.

قطعا اگر علماى دين وظيفه و تكليفى را كه در برابر حجت خدا برعهده دارند، چنانكه بايد و شايد، عمل كنند و مسؤوليت خود در زمينه تبيين، ترويج و تبليغ باور مهدوى و فرهنگ انتظار، آن گونه كه شايسته است، به انجام رسانند مى توان اميدوار بود كه جامعه ما در پرتو گسترش و تعميق اين باور و فرهنگ، اولًا در برابر همه تهديدها و توطئه ها پايدارى ورزد و ثانيا به آمادگى بيشترى براى استقبال از پيك خجسته عدالت و رستگارى دست يابد[١].

پى نوشتها:

[١]. الشيخ آقا بزرگ الطهرانى، الذريعة إلى تصانيف الشيعة، ج ١٦، ص ٨٣- ٧٥.

[٢]. عبدالجبار الرفاعى، معجم ما كتب عن الرسول و أهل البيت، عليهم السّلام، ج ٩، ص ٢٤٧- ٨٦

[٣]. همان، ص ٢٤٠- ١٦٢.

[٤]. احمد بن على بن ابى طالب الطبرسى، الإحتجاج، ج ١، ص ٩.

[٥]. همان، ص ١٣.

[٦]. همان، ص ١٥- ١٤.

[٧]. ابوجعفر محمد بن على بن الحسين (شيخ صدوق)، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، مقدمه كتاب در بيان انگيزه شيخ از تأليفات كتاب مزبور.

[٨]. عبدالجبار الرفاعى، همان، ج ٩، ص ٨٦- ٢٤٧.

[٩]. ر. ك: همان، ص ١٥٤.

[١٠]. ر. ك: همان، ص ٢٢٧.

[١١]. صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاى امام خمينى، قدس سره، ...) ج ١٤، ص ٩٤.