در دوره اى از پيشرفته ترين تكنولوژيها، اكتشافات فضايى، شبكه هاى اينترنتى و جراحى پيوند اعضا؛ انسانيت ناگاه درگير مشكلات كهن شد: اينكه چگونه محصول غذايى خود را فراهم كند.[٢]

«سازمان ناظر بين الملل» مانند بسيارى كارشناسان، گرم شدن آب و هواى كره زمين را در گرسنگى جهان مقصر مى شناسد. گزارش علائم حياتى ١٩٩٦ م. اين سازمان خاطرنشان مى كند پرداختهاى صنعت بيمه به خاطر نابودى محصولات در اثر آب و هوا در طول نيمه اول سال ١٩٩٠ به ٤٨ ميليارد دلار رسيد، در حالى كه اين رقم براى كل طول سال ١٩٨٠، ١٦ ميليارد دلار بود.[٣]

«سرجان هاوتون»، متخصص آب و هوا و رئيس «انجمن رويال انگليس» با هشدار در مورد آلودگيهاى محيطى خاطرنشان مى كند، ما هنوز بايد شاهد ادامه ويرانيهاى ناشى از گرم شدن هواى كره زمين باشيم:

جنگلها از بين خواهند رفت، بيماريهايى چون مالاريا گسترش خواهند يافت و مهاجران گرسنه در مرزها سرگردان خواهند شد.[٤]

از زمانى كه اين مقاله را در دست گرفته ايد، اگر با سرعت متوسط مطالعه كرده باشيد، حداقل ٢٠٠ انسان به علت گرسنگى جان خود را از دست داده اند. برآوردها نشان مى دهد اگر اوضاع جهان به سرعت بهبود نيابد سالانه بيش از چهار ميليارد نفر جان خود را از دست خواهند داد. در حالى كه به اندازه كل تاريخ بشر طول كشيده تا جمعيت جهان به يك ميليارد نفر تا سال ١٨٣٠ م. برسد، طى صد سال اين جمعيت دو برابر شد (١٩٣٠ م.) و سى سال بعد به سه ميليارد نفر (١٩٦٠ م.)، شانزده سال بعد به چهار ميليارد نفر (١٩٧٦ م.) و يازده سال بعد به پنج ميليارد نفر (١٩٨٧ م.) رسيد. انتظار مى رود تا سال ٢٠٣٠ جمعيت جهان به ٥/ ٨ ميليارد نفر برسد. با افزايش جمعيت احتمال دسترسى به زمين قابل كشت كاهش مى يابد. جالب توجه است كه درباره اين وضعيت رقت بار نيز قرنها پيش از اين سخن به ميان آمده بود؛ پيامبر اكرم (ص) در اين زمينه مى فرمايد:

(اى مردم!) آن روز سختى، قحطى و خشكسالى زمانه را فرا گيرد. شهرها در تنگنا مى افتند و اميدها قطع مى شود.[٥]

امام صادق (ع) نيز با اشاره به خشكسالى پيش روى انسانها فرمودند:

مردم مصر را دشمن خارجى از آب و خاك خودشان بيرون نمى كند، بلكه همين نيل آنها را از ديار خود بيرون مى كند، آب آن كاملًا مى خشكد و حتى يك قطره هم نمى ماند و بستر آن به صورت تلى از شن درمى آيد.[٦]

البته بايد توجه داشت كه قحطى و كمبود مواد غذايى تنها ريشه در خشكساليها و بلاياى طبيعى ندارد، بلكه بى كفايتى دولتها و فساد حاكم بر آنها، جنگها، تحريمهاى اقتصادى و از همه مهمتر بى عاطفگى انسان امروز نيز بر اين قحطى و كمبود دامن مى زند.

در حالى كه كودكان بى گناه گرسنگى مى كشند، كشورهاى ثروتمند ميليونها تن مواد غذايى را براى بالا نگه داشتن قيمتها نابود مى كنند و يا دست به احتكار مى زنند.

«آسوشيتدپرس» به نقل از «سازمان نان جهان» چنين گزارش مى دهد:

گرسنگى جهان ريشه در فرو ريختن ارزشهاى انسانى دارد.

براساس گزارشهاى سازمانى كه از لوايح و برنامه هاى ضد فقر سخن مى گويد، خشونت، قدرت سياسى كم، فقر، تبعيض نژادى و فشارهاى محيطى از مهم ترين عوامل سوءتغذيه به شمار مى روند.[٧]

اينجاست كه گفتار پيامبر اكرم (ص) به روشنى درك مى شود؛ زمانى كه فرمودند:

هنگامى كه بعد از من فحشا و منكر رواج پيدا كند، مرگهاى ناگهانى فراوان شود و كم فروشى رايج گردد، خداوند آنها را با قحطى و گرسنگى گرفتار سازد. هنگامى كه زكات داده نشود، زمين بركتهاى خود را از معدن و ميوه و زراعت منع مى كند.[٨]

حضرت امير (ع) نيز از احتكار غذا به وسيله اميران و پادشاهان خبر داده اند.[٩]

امام صادق (ع) در ضمن تفسير آيه ٢١ سوره سجده- كه در آن آمده است: «و عذاب دنيا را پيش از آن عذاب بزرگ تر به ايشان بچشانيم، باشد كه بازگردند»- مى فرمايد:

كيفر كوچك، قحطى، خشكسالى وگرانى قيمتها در آستانه ظهور قائم (ع) به شمشير است و كيفر بزرگ شمشير برّان حضرت مهدى (ع) در آخرالزمان.[١٠]

نقش جنگها را در وقوع قحطى نبايد ناديده گرفت؛