چرا كه قحطى و جنگ همزاد و همراه هميشگى اند. معمولًا، جنگ مساوى است با قحطى و گرسنگى بيشتر. «آيزنهاور»، رئيس جمهور پيشين ايالات متحده، در سخنان خود به فجايع ناشى از جنگ اعتراف كرده، مى نويسد:

هر تفنگى كه ساخته مى شود، هر كشتى نظامى كه به آب انداخته مى شود، هر موشكى كه آتش زده مى شود، حكايت از دزدى از كسانى دارد كه گرسنه اند، كسانى كه از سرما بر خود مى لرزند و لباس ندارند. جهان در جنگ تنها پول خرج نمى كند؛ جنگ نيروى كارگران، نبوغ و استعداد دانشمندان، اميد كودكان و ... را نيز هزينه مى كند. در زير ابر تهديد كننده جنگ، اين انسانيت است كه به صليب آهنين كشيده مى شود ... آيا راه ديگرى براى زندگى بشر وجود ندارد.[١]

در اينجا به بعضى از حقايق معاصر اشاره مى كنيم تا موضوع را روشن تر سازيم:

تنها جنگ خليج فارس در سال ١٩٩١ نيم ميليارد دلار در روز يا حدود ٣٥٠ هزار دلار در دقيقه براى هم پيمانان هزينه دربر داشت. يك هواپيماى جنگى ٢٥ ميليون دلار؛ يك موشك كروز توماهاك ٣/ ١ ميليون و يك موشك هوا به هوا ٨٠٠ هزار دلار هزينه دربر دارد.

اگر بخواهيم هزينه ها را گوياتر مطرح كنيم، بايد بگوييم هزينه يك موشك رادارى «اسپارو» برابر با هزينه غذاى روزانه يك مدرسه پر از دانش آموز گرسنه به مدت پنج سال است. اين ارقام در برابر ميليونها رقمى كه سالانه به سمت تسليحات و جنگ افزارها سرازير مى شود بسيار ناچيز است.

«مؤسسه پژوهشى بين المللى صلح استكهلم» گزارش مى دهد: هزينه نظامى جهان سالانه ميانگينى بين ٩٠٠ ميليارد تا يك تريليون دلار است اين بدين معناست كه رقم نجومى يك تريليون دلار يا دو ميليون دلار در دقيقه صرف نظامى گرى كشورها مى شود!

هزينه تأمين آب سالم براى مردم فقير كشورهاى در حال توسعه به مدت ده سال تنها ده روز از خرجهاى نظامى را دربرمى گيرد.

١٨ روز هزينه نظامى، مى تواند سوء تغذيه كل جهان را ريشه كن كند. متخصصان معتقدند دويست ميليون دلار يا حدود سه ساعت هزينه نظامى مى تواند بيماريهايى چون ديفترى، تشنج، سرخك و فلج اطفال را- كه روى هم سالانه ٤ ميليون كودك را به كام مرگ مى كشد- نابود كند.[٢]

٣. شيوع بيماريهاى واگيردار

كمتر از بيست سال پيش حرفه پزشكى ادعا مى كرد بر صفى از باكتريها و ويروسهاى كشنده غالب آمده است. در سال ١٩٧٩ م. جراح آمريكايى، «ژنرال ويليام استوارت» اعلام كرد:

زمان آن فرا رسيده كه «كتاب بيماريهاى مسرى» بسته شود.[٣]

در سال ١٩٨٣ در كتابى پزشكى بيان شد:

بيماريهاى واگيردار راحت تر از بيماريهاى ديگر شناخته و درمان مى شوند.[٤]

اما بيماريهاى واگيردار در طول سال ١٩٩٠ به جاى محو شدن، افزايش يافتند. دكتر «شروين نولاند»، در كتاب پر فروش خود با نام ما چگونه مى ميريم؟ به خاطر اعلام اين مطلب كه پيروزى علم پزشكى بر بيماريهاى مسرى خيالى باطل شده است، اظهار تأسف مى نمايد. ٣٢

وشيتدپرس گزارش مى دهد كه:

اكنون پزشكان هشدار مى دهند تجديد حيات و فعاليت اخير باكتريهاى مقاوم در برابر داروها مى تواند بسيار كشنده تر از ايدز باشد. متخصصان معترفند، ظهور باكتريهايى كه توسط زرادخانه آنتى بيوتيكها كشته نمى شوند، مى تواند تهديدى عليه سلامت عمومى باشد كه بدتر از ايدز عمل خواهد نمود.

امراضى كه قبلًا فرض مى شد بر آنها غلبه كرده ايم؛ يعنى سل، ذات الريه، مننژيت، غير قابل كنترل شده اند. باكترى معمولى كه عامل گوش درد ساده نوزاد يا ذات الريه مى شود، قادر است به «ابر ميكروبى» تبديل شود كه در مقابل داروها مقاوم است.

دكتر «الكساندر توماس» از دانشگاه «راكفلر» نيويورك در نشست اتحاد آمريكا براى پيشرفت علم هشدار داد:

پزشكان چيزى كم تر از فاجعه پزشكى انتظار ندارند.[٥]

در اين زمينه حديث پر معناى حضرت على (ع) قابل توجه است:

در پيشقدم قائم (ع)، مرگ سرخ و مرگ سفيد است، و ملخهايى سرخ فام به رنگ خون در فصل ملخ و در بيرون از فصل آن، اما مرگ سرخ، كشت و كشتار است و مرگ سفيد، طاعون است.[٦]

امام باقر (ع) نيز در حديث خويش مى فرمايند:

قائم (ع) قيام نمى كند مگر پس از وحشت شديد، زلزله ها، فتنه ها و بلاهاى فراگيرى كه بر مردم چيره شود و طاعونى كه پيش از آنها شايع شود.[٧]

اما علت ظهور مجدد بيماريهايى كه قبلًا فرض مى شد رو به كاهش يا نابودى نهاده اند چيست؟