قضيه غيبت حضرت صاحب، قضيه مهمى است كه به ما مسائلى مى‌فهماند، من جمله اينكه براى يك همچو كار بزرگى كه در تمام دنيا عدالت به معناى واقعى اجرا بشود، در تمام بشر نبوده، كسى الّا مهدى موعود، عليه‌السلام، كه خداى تبارك و تعالى او را ذخيره كرده است براى بشر. هر يك از انبيا كه آمدند، براى اجراى عدالت آمدند و مقصدشان هم اين بود كه اجراى عدالت را در همه عالم بكنند، لكن موفق نشدند. حتى رسول ختمى مرتبت، صلى‌اللهعليه‌وآله، كه براى اصلاح بشر آمده بود و براى اجراى عدالت آمده بود و براى تربيت بشر آمده بود، باز در زمان خودشان موفق نشدند به اين معنا ... وقتى كه ايشان ظهور كنند- ان‌شاءالله خداوند تعجيل كند در ظهور او- تمام بشر را از انحطاط بيرون مى‌آورد، تمام كجى‌ها را راست مى‌كند، يملاء الارض عدلًا بعد ما ملئت جوراً. همچو نيست كه اين عدالت همان كه ماها از آن مى‌فهميم، كه نه يك حكومت عادلى باشد كه ديگر جور نكند آن، اين هست اما خير، بالاتر از اين معناست، معنى يملا الارض عدلا بعد ما ملئت جوراً. الان زمين، و بعد از اين، از اين هم بدتر شايد بشود، پر از جور است، تمام نفوسى كه هستند انحرافات در آنها هست، حتى نفوس اشخاص كامل هم در آن انحرافاتى هست ولو خودش نداند. در اخلاق‌ها انحراف هست، در عقايد انحراف هست، در اعمال انحراف هست و در كارهايى هم كه بشر مى‌كند، انحرافاتى معلوم است و ايشان مأمورند براى اينكه تمام اين كجى‌ها را مستقيم كنند و تمام اين انحرافات را برگردانند به اعتدال كه واقعاً صدق بكند: يملاء الارض عدلًا بعد ما ملئت جوراً.[١]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاى امام خمينى)، ج ١٢، ص ٢٠٩- ٢٠٧.