ما مسلمانان و به ويژه ما شيعيان به مسيح (ع)، عشق مى ورزيم و آن رسول گرامى را كلمه اى از جانب خدا و پيامبر صلح و دوستى و محبت مى دانيم. آن وجود گرانقدرى كه از دامان پاك مريم عذرا (س)، به جامعه بشرى تقديم شد، تا ايشان را به توصيه خدا و صراط مستقيم او فرا بخواند و سلام و درود بى پايان الهى را به گاه ميلاد و مرگ با خود به همراه برد. اضافه بر اين، مادر گرامى امام غايب ما، حضرت نرجس- مليكه (س)- از نوادگان نيك سيرت وصى و حوارى برجسته عيسى مسيح (ع)، حضرت شمعون (ع) است كه خواستگارى او به گونه اى معجزه آسا از سوى روح پاك پيامبر گرامى اسلام (ص) و پسر عم بزرگوار آن گرامى، وجود مقدس مولانا اميرالمؤمنين على بن ابيطالب (ع) و در محضر بزرگ بانوى دو جهان زهراى اطهر (س) و همچنين عذراى بتول حضرت مريم (س) صورت گرفته است. آن زمان كه كاخ آراسته سزار روم به لرزشى مهيب درهم ريخت، تا بساط عروسى آن بانو با شاهزاده رومى در هم پيچيده شود و در پى شبان و روزانى پر تك و تاب، رؤياى صادقه مليكه پاك (س)، وصلت فرخنده او را فرسنگ ها دور از آن ديار با شهسوار عرب و ميراث دار حكمت و عصمت و امامت، امامنا الحكيم، ابو محمد، حسن بن على العسكرى (ع) نويد بخشد.[١]

از سوى ديگر قرآن آسمانى ما، اين قول داود (ع) را در مزمور ٩٦ از مزامير تصديق كرده است يعنى آنجا كه مى فرمايد:

صالحان وارثان زمين خواهند بود و در آن تا ابد ساكن شده، عاقبت اشرار نابود خواهند شد.[٢]

در همين باره از پيامبر گرامى اسلام و در ذيل آيه ديگرى از كلام الله؛ يعنى آيه يكصد و پنجاه و نهم از سوره مباركه انبياء نقل است كه فرمود:

زودا كه پسر مريم در ميانتان به عنوان حاكمى عادل فرود آيد و دجال را بكشد و خوك را از ميان ببرد و صليب را بشكند و جزيه وضع كرده مال بگيرد و تنها خداوند پروردگار جهانيان را سجده كند.[٣]

و يا مى فرمايد:

سوگند به خدايى كه مرا به حق به پيامبرى مبعوث كرد، اگر از عمر دنيا جز يك روز باقى نمانده باشد، خداوند آن روز را آن اندازه طولانى خواهد كرد كه فرزندم مهدى (ع)، قيام كند. آنگاه روح الله- عيسى بن مريم (ع)- فرود آيد و پشت سر او نماز بگذارد. و زمين به نور او روشنى يافته دامنه فرمانروايى اش خاور و باختر همه را فرا بگيرد.[٤]

و هم در تفسير قمى، به اسناد خود از امام باقر (ع) نقل مى كند كه فرمود:

عيسى (ع)، پيش از رستاخيز به دنيا فرود مى آيد و هيچ ملتى از يهود و جز آن نمى مانند مگر پيش از مرگ او به او ايمان مى آورند و او به امامت مهدى (ع) نماز خواهد خواند.[٥]

همانطور كه گفتيم اين روايات در واقع تفسير آيه يكصد و پنجاه و نهم از سوره مباركه انبياء هستند كه مى فرمايد:

وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ‌

هيچ يك از اهل كتاب باقى نمى ماند، مگر پيش از مرگ عيسى به او ايمان مى آورد.[٦]

به هر حال، ما و مسيحيان در مساله ظهور حضرت مسيح (ع) با يكديگر اختلافى نداريم و اگر اختلافى هست از شنائت گروهى تندرو ناشى مى شود كه از اين احساسات پاك سوء استفاده سياسى مى كنند كه در اين خصوص، به ويژه راستگرايان افراطى مسيحى در ايالات متحده و متحدان يهودى آنان در سراسر جهان در القاى اين تعبير شوم مؤثرند.