شود و آن لحظه است كه بشريت از زير يوغ بيداد و جهل و تباهى نجات خواهد يافت و عدل و قسط در سرتاسر زمين حاكميت پيدا خواهد كرد و صلح و امنيت و آسودگى خاطر، زمينه را براى تحصيل سعادت جاودانى انسان فراهم خواهد ساخت.

اللهم انا نرغب اليك دولة كريمة تعز بها الاسلام و اهله و تذل به النفاق و اهله ...[١]

٨- منتقم‌

در بعضى از روايات و دعاها از حضرت بقية الله (ع) با لقب منتقم ياد شده است. انتقام در لغت به معنى مجازات كردن به كار مى رود. از آنجا كه تلقى خيلى از افراد اين است كه در مفهوم اين واژه نوعى تشفى قلب و فرونشاندن سوز درون نيز مطرح است لذا نسبت دادن اين لقب را به حجت الهى كه هم معصوم است و هم نسبت به بندگان خدا مهربان و كريم است نمى پسندند. اما حقيقت اين است در مفهوم اين كلمه اصلا مسئله تشفى و فرونشاندن خشم و غضب مطرح نيست لذا در قرآن كريم در مواردى اين صفت به خدا هم نسبت داده شده است به عنوان مثال در آيه ٣٧ سوره زمر مى خوانيم:

أَ لَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انْتِقامٍ.

در اين آيه، انتقام از ناحيه خداوند متعال به معنى مجازات در قبال اعمال خلاف و ناشايست است و به هيچ وجه مسئله تشفى و فرو نشاندن سوزش درونى- كه در مورد خداوند متعال قابل تصور نيست- مطرح نمى باشد.

اما در پاسخ به اين پرسش كه امام معصوم و حجت الهى بايد مظهر كامل صفت رحمت و رحمانيت خدا باشد، بنابراين چگونه متصور است كه مظهر رحمت الهى اهل انتقام باشد؟ بايد به چند مطلب توجه شود:

١- امام مهدى (ع) ماموريت دارند كه پس از ظهور قسط و عدل را در سرتاسر عالم حاكميت بخشند؛ لازمه اجراى عدالت، مجازات كسانى است كه از تعدى به حقوق ديگران اجتناب نمى كنند؛

٢- از جمله سنت هاى الهى اين است كه هر عمل اختيارى انسان داراى عكس العمل مناسبى باشد، بر اين‌

اساس در مقابل ظلم به ديگران و زير پا نهادن حقوق انسان ها هيچ عكس العملى بهتر از مجازات عادلانه نيست؛

٣- وقتى در طول تاريخ اين همه انبيا و اولياى الهى به شيوه هاى مختلف انسان ها را نسبت به رعايت حقوق ديگران و ستم نكردن نسبت به يكديگر فرا خوانده اند با اين همه باز عده اى عالما و عامدا در تجاوز به حقوق ديگران و قانع نبودن به حق خود پافشارى مى كنند و جز زبان زور هيچ زبان ديگرى را نمى فهمند آيا بهترين برخورد با آنها همان زبان زور نيست؟

بنابر آنچه بيان شد حضرت مهدى (ع) پس از تمام شدن حجت بر مردم و از بين رفتن بهانه ها و عذرهاست كه مجبور به استفاده از قدرت و شمشير خواهد شد به عبارت ديگر در شرايطى كه هيچ چيز به جز قدرت نظامى كارايى ندارد امام (ع) به آن متوسل خواهد شد وگرنه در آغاز قيام باز همانند انبيا و اوصياى الهى توده هاى مردم را موعظه مى كنند و در حد لازم به روشنگرى و از بين بردن شبهات آنها مى پردازند منتهى چون بسيارى از افراد پيروى از اوامر و رهنمودهاى آن حضرت را به زيان حكومت و موقعيت ظالمانه خود خواهند ديد در نتيجه على رغم درك حقانيت آن حضرت به خاطر زرق و برق و مطامع دنيوى به روى امام (ع) شمشير خواهند كشيد در اين شرايط است كه آن حضرت هم مجبور به استفاده از قواى نظامى و قدرت شمشير خواهند شد.

به علاوه از توجه به مضمون و مفاد روايات و ادعيه اى كه امام عصر (عج) را با لقب منتقم ياد كرده اند به خوبى اين حقيقت روشن مى شود كه انتقام گيرى آن حضرت از ستمگران و متعديان به حقوق انسان ها و مستكبران خواهد بود؛ يعنى آنهايى كه بندگان خدا را به بردگى براى خود وا مى دارند و حاضر نيستند كه بگذارند آنها آزادانه براى خود يك زندگى و خطمشى مستقلى انتخاب كنند و به خاطر منافع خود همه هستى و سرمايه هاى مادى و معنوى آنان را نابود مى كنند.

در شرايطى كنونى دنيا شاهد هستيم كه چگونه حكومت استكبارى آمريكا- كه به غلط خود را رهبر جهان مى خواند و به منظور تحقق بخشيدن به‌