ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣ - بايد پنجره ها را گشود

پيش از اين در يكى از سرمقاله ها عرض كرده بودم كه تاريخ جديد به نام خدا و به نام دين آغاز شده و دفتر اين تاريخ به نام مهدى آخرالزمان (عج) و براى او گشوده شده، بخت بلندى كه هيچ قوه اى قادر به هماوردى، مقابله و ايجاد مانع فراروى آن نيست. نسيمى وزيدن گرفته كه هركس در يابد و بتواند خود را بيشتر و پيشتر در معرض آن قرار دهد گوى سبقت ر ربوده است.

وزيدن اين نسيم روح افزا را دنياى استكبارى هم احساس كرده، همانان كه حتى خود را مهياى مقابله با اين تاريخ و معارضه با كسى به نام او اين بخت گشوده شده كرده اند. آنان از روى خبث طينت و در سوداى نافرجام و از آنجا كه مستحق لعن و وبال اند چون ابليس با حيله و نيرنگ در تلاش جلوگيرى از اين نهضت مقدسند.

اين نسيم به باد مشرقى در آخرين روزهاى اسفند ماه مى ماند. بوى حيات و زندگى و تمناى وصل و ديدار همه را به گشودن پنجره ها بر اين نسيم وامى دارد. صرافت طبع عمومى مردم هيچگاه اشتباه نمى كند. به خطا نمى رود. چيزى در كنار گوش جان آنان وزش اين نسيم را خبر داده است. چنانكه د صبح اولين روز طلوع خورشيد وجود محمد (ص)، بسيارى از مردم در اقصى نقاط عالم چشم بر دميدن ستاره بخت او داشتند. بايد پنجره ها را گشود. شهر و كوى و برزن را آب و جارو زد، بايد با هلهله و شادى سرود ديدار سرداد و خواند: