بزرگ و از اخيار و اوتاد زمان خود و صاحب تاليفات ارزشمندى درفقه، اصول، كلام، اخلاق و شرع و تفسير احاديث بودند. مادر ارجمند ايشان نيز بانويى فاضل و شاعر و شيفته اهل بيت عصمت و طهارت (ع) بودند.

اين فقيه عاليقدر تحصيلات خود را در رشته هاى ادبيات، كلام، تفسير، حديث، فقه و اصول در گلپايگان ابتدا در خدمت عالم جليل القدر، آخوند ملا ابوالقاسم مشهور به قطب و سپس در محضر پدر ارجمندشان ادامه دادند و از سال ١٣٦٠ ق. به شهر مقدس قم مهاجرت و با حضور در مجالس درس و بحث اساتيد بزرگ حوزه و مطالعه و تدريس و تحقيق به تكميل تحصيلات و تحقيقات علمى خويش پرداختند. مدتى نيز به نجف اشرف مشرف و در جوار حرم مطهر باب مدينه علم، على (ع) از محضر چند تن از مراجع و اساتيد عاليقدر استفاده نمودند.

مهمترين اساتيد ايشان در قم و نجف اشرف عبارت بودند از: حضرات آيات مراجع بزرگوار تقليد آقايان حاج سيد محمدتقى خوانسارى، سيد محمد حجت كوه كمرى، حاج سيد صدرالدين صدرعاملى، حاج سيد محمد حسين بروجردى، حاج سيد محمدرضا گلپايگانى، شيخ محمد كاظم شيرازى، سيدجمال الدين گلپايگانى و شيخ محمد على كاظمى، قدس الله اسرارهم‌

ايشان تاليفات فراوانى در زمينه فقه، اصول، كلام، تفسير، اخلاق، حديث، تاريخ اسلام و ... دارند و ديوان اشعارى نيز از ايشان منتشر شده است. اما آنچه بيش از همه در ميان آثار ايشان قابل توجه است كتاب ها و رساله هاى متعددى است كه با هدف تبيين و تفسير فرهنگ مهدويت و انتظار و پاسخ به شبهات در اين زمينه نگاشته شده اند. در حقيقت اين آثار ترجمان عشق و ارادت خالصانه اين فقيه وارسته به امام و مقتداى خويش حضرت ولى عصر، ارواحناله الفداء، است.

مهمترين آثارى كه در اين زمينه از ايشان منتشر شده اند عبارتند از: منتخب الاثر فى الامام الثانى عشر (ع)، امامت و مهدويت (٢ ج)، العقيدة لالمهدوية، نويد امن و امامان، اصالت مهدويت، انتظار عامل مقاومت و حركت، فروغ ولايت در دعاى ندبه، وابستگى جهان به امام زمان، معرفت حجت خدا (شرح دعاى اللهم عرفنى نفسك) و ...

در نوشته ها و آثار شما توجه به موضوع امام عصر (ع) زياد به چشم مى خورد، لطفا بفرماييد از چه زمانى اين موضوع نظر شما را به خود جلب كرد؟

بسم الله الرحمن الرحيم، الحمدلله رب العالمين و صلى الله على محمد و آله الطاهرين، پاسخ سؤال شما را با اين شعر آغاز مى كنم:

لا عذب الله امى انها شربت‌		حب الوصى و غذنسيه باللبن‌
و كان بى والد يهوى اباحسن‌		فصرت من ذى و ذا اهوى اباحسن‌