ماهنامه موعود
(١)
شماره سى و سوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
اى كاش مارا فرصت زيروبمى بود
٢ ص
(٤)
ظهور نزديك است
٤ ص
(٥)
خدا كند كه بيايى
١١ ص
(٦)
مظلوم تر از آقا بقية الله وجود ندارد
١٢ ص
(٧)
احساس انتظار
١٨ ص
(٨)
تولد دوباره بت ها!
٢٠ ص
(٩)
عهد دل
٢٦ ص
(١٠)
آسيب شناسى آخرالزمان
٣٢ ص
(١١)
در آستان صبح وصال
٣٩ ص
(١٢)
شوق وصال
٤٠ ص
(١٣)
گلبانگ
٤٠ ص
(١٤)
با توست
٤٠ ص
(١٥)
وارث شكوه اساطير
٤٠ ص
(١٦)
بر بال عشق تو
٤٠ ص
(١٧)
گلبانگ
٤١ ص
(١٨)
بوى خدا و عشق
٤١ ص
(١٩)
تشنه ديدار
٤١ ص
(٢٠)
در انتظار
٤١ ص
(٢١)
الله اكبر
٤١ ص
(٢٢)
بيا مهدى
٤٢ ص
(٢٣)
خضر عرصه عرفان
٤٢ ص
(٢٤)
چند رباعى براى موعود مهربان
٤٢ ص
(٢٥)
عطش نهفته
٤٣ ص
(٢٦)
رسالت فردى و شخصى انسان منتظر
٤٤ ص
(٢٧)
جهانى شدن از رؤيا تا واقعيت (2)
٤٧ ص
(٢٨)
امام مهدى (ع) و سنت هاى الهى
٥٢ ص
(٢٩)
1 معناى لغوى سنت
٥٣ ص
(٣٠)
2 اصل تغيير ناپذيرى سنت هاى الهى
٥٣ ص
(٣١)
3 دعوت به مطالعه سنت هاى الهى
٥٥ ص
(٣٢)
4 برخى از سنت هاى الهى حاكم بر جوامع انسانى
٥٥ ص
(٣٣)
نتيجه گيرى
٥٧ ص
(٣٤)
فجرمقدس
٥٨ ص
(٣٥)
بخش اول- علامات پيش از ظهور
٥٩ ص
(٣٦)
1 عصر ظهور
٥٩ ص
(٣٧)
2 سال هاى ظهور
٥٩ ص
(٣٨)
3 سال ظهور
٥٩ ص
(٣٩)
4 نشانه هاى برپايى قيامت
٦٠ ص
(٤٠)
بخش دوم- علامت هاى مخصوص سال ظهور
٦٠ ص
(٤١)
1 فرد بودن رقم سال ظهور
٦٠ ص
(٤٢)
2 سالى همراه با باران فراوان
٦١ ص
(٤٣)
3 سالى آكنده از زمين لرزه ها و خوف و فتنه هاى بسيار
٦١ ص
(٤٤)
غيبت صغرى و وضعيت علمى، فرهنگى شيعه
٦٣ ص
(٤٥)
مكتب بغداد
٦٤ ص
(٤٦)
مكتب رى
٦٥ ص
(٤٧)
مكتب خراسان و شرق
٦٦ ص
(٤٨)
تاليفات و تصنيفات
٦٦ ص
(٤٩)
جاى خالى يك گل
٧٠ ص
(٥٠)
بوى نفس انتظار
٧١ ص
(٥١)
چشم انداز تمدن جهانى اسلام
٧٢ ص
(٥٢)
1 جهان آينده و ديدگاه ها
٧٣ ص
(٥٣)
1 آينده جهان در نگاه غربيان
٧٣ ص
(٥٤)
1- 1 ديدگاه موج سومى
٧٣ ص
(٥٥)
2- 1 رويارويى تمدن ها
٧٤ ص
(٥٦)
3- 1 پايان تاريخ و ليبرال دموكراسى
٧٤ ص
(٥٧)
2 آينده جهان در نگاه اديان الهى
٧٦ ص
(٥٨)
فراخوان مقاله
٧٩ ص
(٥٩)
عناوين و موضوعات قرآن و حديث
٧٩ ص
(٦٠)
عناوين و موضوعات كلامى
٧٩ ص
(٦١)
عناوين و موضوعات سياسى
٧٩ ص
(٦٢)
عناوين و موضوعات تربيتى و روانشناسى
٧٩ ص
(٦٣)
عناوين و موضوعات تاريخى
٧٩ ص
(٦٤)
عناوين و موضوعات اديان
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - آسيب شناسى آخرالزمان

مى توانند باشد در جايى كه قرآن كريم مى گويد كه زيباترين، بهترين دوست داشتنى ترين افراد براى شما پدر و مادر مى باشد و بهشت را گفته كه زير پاى مادر است اماممكن است كه فرزندانى به وجود بيايند كه پدر و مادر از نظر آنها بدترين انسان ها باشند. نشانه ديگر و آفت و حالت ديگرى كه براى فرزندان در آخر الزمان نسبت به پدرومادردر روايات آمده اين است كه «يسب اباه»؛ يعنى شما فرزندانى را مى توانيد مشاهده كنيد كه اينها به پدر خودشان فحش مى دهند، توهين و اهانت مى كنند.

در قرآن كريم مى فرمايد «فَلاتَقُلْ لَهُما أُفٍّ» در مقام گفتار حتى كوچكترين هتك و بى احترامى نسبت به پدر و مادر روا نيست. اما در آخر الزمان فرزندانى را انسان مى تواند مشاهده بكند و به پدر و مادر خودشان بى احترامى لسانى دارند و آنها را سب و لعن مى كنند و مورد فحاشى و هتاكى قرار مى دهند. در روايت ديگرى داريم كه مى فرمايد «يجف الرجل والديه» پدر و مادرها مورد جفا قرار مى گيرند اما «يبر صديقه» همان فردى كه در حق پدر ومادر خودش جفا مى كند در مورد دوستان خودش وفا نشان مى دهد و به آنها نيكى مى كند.

مى دانيد كه ما در قوانين دينى و اسلامى بايد كه لحاظ رتبه ها را بكنيم. قاعده اهم و مهم يكى از قواعد جدى در قانون گذارى دينى است؛ يعنى اول حق را پدر و مادر بر ما دارند. دوم حق را زن و فرزندان انسان دارند. بعد از آن اقوام دارند و بعد از آن همسايه ها و بعد از آن رفقا. اما در دوره اى كه آسيب هايى به وجود مى آيد و دوره ارتجاع از اخلاقيات ارزشى و دينى است افراد اين قاعده اهم و مهم را در مسايل اخلاقى و در ارتباطات خانوادگى و اجتماعى رعايت نمى كنند. آنچنان دوستى و محبت و وفايى به بيگانه و رفيق نشان مى دهد اما همان فرد وقتى در برابر پدر و مادر خودش قرار مى گيرد گويا با آنها قهر است و جفا بلكه زشتكارى در برابر آنها دارند. لذا روايت مى فرمايد: «يجف الرجل والديه». جفا به اين معنا است: ضد وفا و وفاى در محبت اين است كه انسان كار محبت را به پايان برساند و رعايت آداب محبت را بكند، اگر افرادى كه با هم ارتباط دوستانه دارند رعايت آداب دوستى را بكنند حتى بعد از مرگ اينها نسبت به همديگر وفا دارند. اما اگر رعايت آداب دوستى را نكنند اين مى شود جفا. مثلا اگر ما ادعا مى كنيم پيامبر اكرم (ص) را دوست داريم اين دوستى يك سلسله آداب و قواعدى را مى طلبد از ما يكسرى احترامات به همين دليل پيامبر اكرم (ص) فرمودند: كسى كه چهار پسر پيدا كند و اسم يكى از آنها را محمد (ص) نگذارد به من جفا كرده است؛ زيرا رعايت دوستى و عشق به پيامبر اكرم (ص) مى طلبد كه انسان اسم محبوب خودش را اشاعه بدهد و اگر كسى به اين مطلب عمل نكرد در محبت پيامبر اكرم (ص) جفا كرده است. اگر كسى اهل بيت عصمت و طهارت (ص) را ارادت و معرفت و محبت به ايشان نداشته باشد جفا در حق پيامبر اكرم (ص) كرده است؛ چرا كه حضرت فرمودند: «لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌»

در اينجا رعايت حق پدر و مادر و وفاى نسبت به آنها مى شود اما در آخرالزمان در فرزندهايى اين حالت ديده نمى شود بلكه جفا در حق پدر و مادر ديده مى شود مثلا ديدار و به زيارت محبوب رفتن يكى از شرايط محبت است ممكن است فرزندى در آخرالزمان به وجود بيايد و شما مشاهده كنيد كه هفته به هفته و ماه به ماه و سال به سال پدر و مادرش به نرود در نقطه مقابل هر روز با دوستان خود ديدار و ملاقات داشته باشد ممكن است هديه براى دوستان خودش مكرر ببرد ولى براى پدر و مادر هديه نبرد از شرايط دوستى هديه بردن است. حالا اين حقوق و آداب بعضى اش واجب و الزامى است و بخشى از آن امور مستحب و مستحسن.

اما دقت بكنيد يكى از نشانه هايى كه باز مى تواند انسان مشاهده كند در دوره آخر الزمان اين است كه مى فرمايد: «يجف الرجل والديه و يبر صديقه»؛ يعنى در حق دوستان خودش كاملا وفادارى و نيكوكارى دارد و خدمت به آنها مى كند و كار آنها را انجام مى دهد. وقت براى آنها مى گذارد، با آنها زندگى مى كند، با آنها رفت و آمد مى كند، در كنار آنها تفريح مى كند با آنها مى گويد و مى خندد و در كنار آنها غذا مى خورد اما وقتى كه به پدر و مادر مى رسد، بى حوصلگى نشان مى دهد، حاضر نيست به هيچ وجه همراهى با پدر و مادر كند. هيچ مشاركتى، معاونتى نسبت به پدر و مادر نشان نمى دهد بلكه در كنار آنها نشستن هم براى او سخت و دلتنگ كننده است. اميدواريم ان شاءالله خداوند متعال همه ما مخصوصانسل جوان مارا از اين آفات مصونيت ببخشد و به همه ما توفيق دهد كه بتوانيم با مراجعه به آيات وروايات دينى ازبهترين انسان هاواز زمينه سازان ظهور حضرت بقية الله حجة بن الحسن العسكرى (ع) باشيم.

پى نوشت:

(١). «اذا كنت فى عشرين رجلا او اقل او اكثر»