دوم مطلب اين است كه «يعير الرجل على صون النساء» يكى از نشانه ها اين است كه اگر مردى بخواهد صيانت خانم و دختران خودش را به عهده بگيرد و يك مقدار مواظبت و حراست بيشترى از زن و دختر و ناموس خودش داشته باشد سرزنش مى شود. «يعير الرجل على صون النساء»؛ يعنى اگر كسى بخواهد يك مقدار رعايت حدود الهى را بكند و نوعى صيانت و مصونيت بخشى براى زنان اعمال كند مورد سرزنش ديگران قرار مى گيرد يا مورد سرزنش خود آن زن قرار مى گيرد يا مورد سرزنش ديگر آحاد در جامعه قرار مى گيرد. دقت بكنيد كه در اين روايت يك مساله مهمى را به ما هشدار داده و توجه داده كه مى فرمايد: «يعير الرجل على صون النساء». اگر شما در تعبيرات علامه شهيد مطهرى، رحمة الله عليه، در كتاب حجاب دقت كرده باشيد مى فرمايند: آنچه اسلام توصيه مى كند در مورد زن، مصونيت بخشى به اوست نه محدود كردن او. در اين روايت مى فرمايد «يعير الرجل على صون النساء»؛ يعنى اگر همان حداقل ها اگر آن مسايل و قوانينى كه موجب مصونيت زنان مى شود آن قوانين را كسى بخواهد اعمال كند مورد تغير و سرزنش قرار مى گيرد و محدود كردن زن مورد نظر نيست. در آخرالزمان خانواده هايى به وجود مى آيند زنان و مردانى ممكن سوم مساله اى كه باز مى تواند جزء رخدادهاى آخر الزمان باشد اين است كه مى فرمايد: «فينفق الرجل ماله فى غير طاعة الله فلا ينهى و يميغ اليسير عن طاعة الله» مى فرمايد اگر پدر خانواده اى بخواهد از مال است بوجود بيايند كه اگر فردى بخواهد حفاظت معقول و مشروع از ناموس خودش داشته باشد او را مورد سرزنش و نكوهش قرار دهند.

خودش در مسير غير طاعت خدا خرج كند، هر چه صرف كند اين نهى نمى شود، مورد تعرض كسى قرار نمى گيرد. مثلا فردى براى زينت خودش براى پرخورى، تجمل، براى معصيت و براى امور غير مفيد هر چه كه انفاق كند و پول مصرف كند كسى معترض او نخواهند شد اما اگر بخواهد همان فرد مقدار اندكى از مال خودش را در مسير پيشبرد اهداف الهى مصرف كند مورد اعتراض قرار مى گيرد. يعنى اگر هزار هزار در مسيرهاى غير مفيد يا معصيت خرج كند معترض ندارد اما اگر بخواهد يك هزار در مسير صحيح و اصولى و در راه طاعت خدا خرج كند او مورد اعتراض قرار مى گيرد. ما الان داريم افرادى كه سفرهاى اروپايى ميليونى دارند اما به حج مشرف نمى شوند. ممكن است افرادى باشند كه اينها خمس و زكات واجب خودشان را پرداخت نكنند، اما بسيار در مسايل ديگر زندگى اهل اسراف و تبذير هستند. ممكن است فردى باشد كه كمترين كمك را به يك مسكين به يك يتيم، يك انسان محتاج آبرومند نكند اما در نقطه مقابل او اموال زيادى در مسير بيجا و غير مفيد و حتى معصيت خدا خرج كند. اين هم يك ابتلائى است و مصيبتى است كه گريبانگير خانواده ها خواهد شد.

مساله بعدى اينكه در سيماى زن هم آن را توضيح داديم مردان و خانواده هايى بوجود مى آيد كه «قبلتهم نساؤهم» قبله آنها و همه اهداف و آن مقاصد و مطلوبات آنها زنان مى شود كه كنايه از شهوت است. يعنى خانواده هايى كه شهوت در آنها موج مى زند حد و حدود رعايت نمى شود به وجود خواهند آمد. روايت ديگرى كه باز در اين مورد داريم مى فرمايد كه در دوره اى مردان زنان خود را تشويق مى كنند به تجارت و كار اقتصادى «حرصا على الدنيا» دقت بكنيد كار كردن براى زن يك امر ارزشى در اسلام است در روايات دينى داريم كه حضرت زهرا (ع) در خانه كار مى كردند نه كار خانه بلكه امير المومنين (ع) مى رفتند از بيرون پشم مى گرفتند و فاطمه الزهرا (ع) در خانه مى بافتند و بعد مى بردند مزد حضرت زهرا (ع) را به عنوان كمك اقتصاد خانواده مى گرفتند يا در مورد اهداى فدك به فاطمة الزهرا (ع) اين مساله يك تجارت است يك كار اقتصادى است كه حتى عمال فاطمه زهرا (ع) در فدك كار مى كردند و حضرت فاطمه (ع) حسابرسى مى كردند. اما گاهى مى شود كه مردى زن خودش را تشويق مى كند به مشاركت در امور تجارى كه شانيت زن در آن موارد نيست «حرصا على الدنيا» با اينكه نيازى ندارند. اما به خاطر حرص و ولعى كه بر دنيا دارند، به خاطر اينكه اهل تكاثر شده اند اگر كه يك زندگى تامين باشد از نظر اقتصادى اسلام لازم نمى داند كه زن را